หรงเช่อพูดแล้วทำจริง เช้าวันต่อมาเขาก็โยนงานทั้งหมดให้พ่อแท้ ๆ ของตัวเอง แล้วพาเคอเหมียนถังขึ้นเครื่องบินส่วนตัวมุ่งหน้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิกใต้
จากหลิงโจวบินมายังเกาะแห่งนี้ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ใช้เวลาเกือบสิบชั่วโมง
เธอหลับไปพักหนึ่งบนเครื่องบิน พอตื่นขึ้นมา นอกหน้าต่างเครื่องบินก็มีแต่ผืนน้ำทะเลสีน้ำเงินเข้ม เกาะสีเขียวมรกตไม่กี่เกาะกระจัดกระจายอยู่บนผิวน้ำราวกับเศษหยก
เครื่องบินลงจอดบนทางวิ่งส่วนตัว สองข้างทางมีพุ่มไม้เขตร้อนเตี้ย ๆ และต้นลั่นทมที่ขึ้นเรียงรายเป็นผืนใหญ่
พอลงจากเครื่อง เธอก็ตะลึงกับท้องฟ้าสีครามสุดลูกหูลูกตา
ยิ่งไปกว่านั้น น้ำทะเลที่นี่ยังใสเหมือนเยลลี่โปร่งแสง มองจากบริเวณน้ำตื้นเห็นผืนทรายสีขาวและแนวปะการังใต้ทะเลได้โดยตรง
ระหว่างนั่งรถไปยังที่พัก เธอแนบใบหน้ากับกระจกรถ เห็นผู้พำนักแถวนั้นขี่มอเตอร์ไซค์ผ่านไป โดยมีมะพร้าวมัดเป็นพวงอยู่บนเบาะหลัง พอเห็นเธอก็ฉีกยิ้มให้
เคอเหมียนถังกะพริบตาปริบ ๆ อย่างมึนงง กำลังจะหันไปคุยกับหรงเช่อ แต่เห็นเขาหลับตาพักสายตาอยู่ เธอจึงไม่กล้ารบกวน
รถแล่นเลียบชายฝั่งไปกว่ายี่สิบนาที ก่อนจะหยุดหน้าบ้านหลังเล็กสีขาว
ตัวบ้านตั้งอยู่เหนือน้ำทะเลตื้น มีทางเดินไม้ทอดยาวจากชายฝั่งไปถึงบ้าน สองข้างทางเห็นปะการังกับฝูงปลาตัวเล็กว่ายไปมาในน้ำ
เคอเหมียนถังเพิ่งลงจากรถก็โผเข้าไปเกาะหรงเช่อ คล้องแขนรอบคอเขาแล้วจูบริมฝีปากเขาซ้ำ ๆ “หรงเช่อ ที่นี่สวยจัง เราอยู่ต่ออีกสักสองสามวันได้ไหม”
หรงเช่อใช้สองมือประคองเธอไว้อย่างมั่นคง ถูกเธอจุ๊บจนต้องเอียงหน้าเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นนิด ๆ ก่อนเอ่ยเสียงเบา “ถ้าคุณชอบก็ได้”
เธอถูกประโยคนั้นเอาใจจนมีความสุขสุด ๆ จึงแกว่งขาเร่งให้เขารีบอุ้มเข้าไปข้างใน
พ่อบ้านท้องถิ่นที่ตามหลังมาเห็นภาพนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปพูดภาษาท้องถิ่นกับหัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยพร้อมรอยยิ้ม บอดีการ์ดทำหน้าขรึมแล้วพยักหน้า
พ่อบ้านเสริมเป็นภาษาอังกฤษอีกประโยคว่า “คุณผู้ชายกับคุณผู้หญิงรักกันดีจริง ๆ ครับ”
หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยส่งเสียง “อืม” อย่างไร้อารมณ์
เดี๋ยวก็ชินเอง
-