หรงเช่อวางสาย วางโทรศัพท์กลับลงบนโต๊ะ แล้วทอดสายตาไปยังที่ไกลอีกครั้ง
เดิมทีเขาคิดไว้ว่า พอหาเธอเจอแล้วจะลากเธอลุกจากเก้าอี้ผ้าใบ แล้วสั่งสอนเธอให้รู้สำนึกเสียหน่อย ถึงขั้นคิดไว้แล้วว่าจะขังเธอไว้ในบ้านสักสองสามวัน ให้เธอได้รู้ว่าการไม่เชื่อฟังมีจุดจบอย่างไร
เธอกล้าหนี กล้าบล็อกเขา กล้าเอาสร้อยคอไปคล้องคอเคอจี้ เรื่องพวกนี้เขาจำได้ขึ้นใจทุกเรื่อง
แต่ตอนนี้พอเห็นเธอนอนรับลมทะเลอยู่ใต้ร่มกันแดด หมวกสานปิดหน้าไว้ รองเท้าข้างหนึ่งห้อยอยู่ที่ปลายนิ้วเท้าแกว่งไปมา ดูเกียจคร้านสบายอกสบายใจเหลือเกิน
ภาพนั้นตรึงสายตาเขาไว้อยู่นาน กว่าเขาจะค่อย ๆ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้
วันนี้อากาศดีจริง ๆ สถานที่สวยขนาดนี้ ไม่จำเป็นต้องเปิดฉากด้วยการอบรมสั่งสอนเธอ
ยังไงก็มีเวลาอีกเยอะ
-
เคอเหมียนถังนั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวมาสามชั่วโมงแล้ว ลมทะเลพัดจนเธอง่วงงุน สมองว่างเปล่าถึงขั้นเริ่มนับเมฆบนฟ้าว่ามีกี่ก้อน
บนผิวน้ำทะเลที่อยู่ไม่ไกล ชายหนุ่มคนหนึ่งกอดกระดานโต้คลื่นไว้ พลางมองเธออยู่หลายครั้งแล้ว
เขาดูอายุราวยี่สิบต้น ๆ ผิวสีแทนจากแดด กล้ามหน้าท้องโผล่ให้เห็นรำไรตรงขอบกางเกงว่ายน้ำเปียกชุ่ม ใบหน้าก็ดูหล่อเหลาได้รูป
สาวสวยนั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวมาหลายชั่วโมง ที่สำคัญคือไม่มีเพื่อนมาด้วย แปลว่าเธออาจจะโสด
เขาปาดน้ำบนใบหน้า แล้วก้าวเดินตรงไปหาเธอ
ยังไม่ทันเดินไปได้กี่ก้าว ชายสองคนที่สวมเสื้อแขนสั้นและแว่นกันแดดก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้ผ้าใบฝั่งตรงข้าม ก่อนเดินมาขวางหน้าเขาอย่างไม่รีบร้อน