“อื้อ~~ ไม่ไหวแล้ว คุณปล่อยผมไปเถอะ ขอร้องละ”
“เด็กดี อดทนอีกหน่อยนะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว”
ภายในห้องนอนของห้องชุดประธานาธิบดีเต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง
เงาสองร่างเกี่ยวกระหวัดกัน
กู้สุยหยวนรู้สึกว่าร่างกายผิดปกติไปหมด สมองพร่าเลือน เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังทำอะไร ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามสัญชาตญาณ
เมื่อได้สติอย่างสมบูรณ์และมองเห็นสภาพของตัวเองในตอนนี้ เขาก็ได้แต่ตกอยู่ในความงุนงง
มองคนงามที่อยู่ในสภาพย่ำแย่และน่าเวทนาเช่นนี้ กู้สุยหยวนรู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมา
เขายืนนิ่งแข็งทื่ออยู่กับที่ ก่อนจะคำรามอย่างเดือดดาลในใจ
“ระบบเก้าเก้าหก! ออกมานี่เดี๋ยวนี้! นี่มันสถานการณ์อะไรกัน! ภารกิจแรกหลังเพิ่งย้ายแผนกของฉัน นายก็จัดของเร้าใจขนาดนี้ให้เลยเรอะ! ความบริสุทธิ์ของฉัน! บ้าเอ๊ย! รีบอธิบายมาให้ชัด!”
โลกหยุดนิ่ง เด็กหนุ่มรูปงามผู้น่าสงสารพลันค้างอยู่ในท่าขมวดคิ้วอดกลั้น
“มาแล้ว ๆ โฮสต์ อย่าเพิ่งร้อนใจ เดี๋ยวผมส่งข้อมูลภารกิจให้เดี๋ยวนี้ครับ”
เสียงเด็กชายดังขึ้นในห้วงความคิดของกู้สุยหยวน
ชั่วพริบตาต่อมา ข้อมูลเนื้อเรื่องจำนวนมหาศาลก็ถูกส่งเข้ามาในสมอง
สมองอันปราดเปรื่องของกู้สุยหยวนใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีก็รับข้อมูลทั้งหมดได้ครบถ้วน
เมื่อมองคนตัวน้อยผู้น่าสงสารในอ้อมแขน กู้สุยหยวนก็รู้สึกเห็นอกเห็นใจราวกับตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกัน
รับรู้ได้ว่าความร้อนรุ่มในร่างยังไม่จางหายไปหมด กู้สุยหยวนก็ขบกรามด้วยความโมโห
“ระบบเฮงซวย คราวหน้าดูเวลาให้ดีก่อนค่อยส่งฉันมา ถ้ายังส่งมาตอนน่าอึดอัดแบบนี้อีก ระวังฉันรื้อแกเป็นชิ้น ๆ”
“ได้ครับโฮสต์ แล้วตอนนี้จะแลกยาแก้พิษ หรือจะทำต่อดีครับ? ฮี่ ๆ ๆ”
ระบบไม่มีทางยอมรับหรอกว่าเขาติดตามโฮสต์มาถึงตั้งแต่แรกแล้ว
เพียงแต่ตอนมาถึงเห็นโฮสต์ของตัวเองกำลังบังคับรักคนอื่นอยู่ ก็เลยขังตัวเองไว้ในห้องมืดเสียเลย
“ทำต่อ คลายเวลาหยุดนิ่ง”
กู้สุยหยวนยึดหลักว่าทำอะไรแล้วก็ควรทำให้จบ จึงไม่ได้คิดจะหยุดกลางคัน
“ฮี่ ๆ ๆ ได้เลยครับ ขอให้การเปิดฉากครั้งแรกของคุณประสบความสำเร็จ มีเรื่องอะไรก็เรียกผมได้เลยนะครับ”
ระบบคลายการหยุดนิ่งของโลก แล้วเผ่นกลับเข้าห้องมืดอย่างรวดเร็ว หยิบหนังสือภาพไร้ปกของตัวเองขึ้นมาอ่านอย่างเพลิดเพลิน
สติของเซี่ยกู๋เสวียนพร่าเลือนไปชั่วขณะ เมื่อเวลาที่หยุดนิ่งกลับมาเดินอีกครั้ง เขาก็ได้สติ แล้วรู้สึกเพียงว่าเอวแทบหัก
ยังไม่ทันได้อ้อนวอนต่อ ริมฝีปากก็ถูกประกบด้วยสัมผัสนุ่มนวล
กู้สุยหยวนไม่ได้ไร้สติเหมือนตอนแรกอีกต่อไป หากกลับอ่อนโยนและเอาใจใส่
ฤทธิ์ยาภายในร่างรุนแรงเหลือเกิน กว่ามันจะหมดไปก็ล่วงเลยไปตลอดทั้งคืน
กู้สุยหยวนอุ้มเซี่ยกู๋เสวียนที่หมดสติไปแล้วไปชำระล้างร่างกาย จากนั้นก็พาไปพักที่ห้องนอนรอง
ส่วนห้องนอนใหญ่ช่างเละเทะจนแทบมองไม่ไหว เตียงก็ใช้ไม่ได้แล้วเช่นกัน
กู้สุยหยวนกอดคนตัวหอมนุ่มในอ้อมแขน แล้วหลับสนิทอย่างเป็นสุข
จนตะวันคล้อยลับขอบฟ้า ความหิวในท้องก็ปลุกเขาให้ตื่นจากฝัน
กู้สุยหยวนลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย คนตัวน้อยผู้น่าสงสารในอ้อมแขนยังคงหลับอยู่
เมื่อเห็นคิ้วที่ขมวดน้อย ๆ กับรอยแดงถี่ยิบบนลำคอ กู้สุยหยวนก็รู้สึกผิดจนต้องยกมือเกาจมูก
เขาค่อย ๆ ดึงแขนออกจากลำคอของคนตัวน้อย แล้วลงจากเตียงอย่างเงียบเชียบ
กู้สุยหยวนสวมเสื้อคลุมอาบน้ำลวก ๆ หยิบโทรศัพท์ส่งข้อความหาผู้ช่วย ให้เอาอาหารรสอ่อนมาส่ง จากนั้นก็ไปยังห้องนอนใหญ่
เขาต้องไปฉีกสัญญาเลี้ยงดูที่อยู่ในลิ้นชักข้างเตียง
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เจ้าของร่างเดิมทำไว้ กู้สุยหยวนก็อดด่าในใจไม่ได้ ทั้งผู้ชายสารเลว ผู้ชายน่าขยะแขยง หมาตามติดหน้าด้าน ไร้ยางอาย เป็นพวกที่ควรถูกจับเข้าคุก
คนแบบนี้ยังมีหน้ามาเป็นตัวเอกอีก สมควรตกนรกไปเสียจริง
ถ้าถามว่าทำไมเขาถึงแค้นนัก นอกจากเรื่องเนื้อเรื่องแล้ว ก่อนหน้านี้เขาทำภารกิจอยู่แผนกตัวประกอบชายมาตลอด
ทุกการกระทำของเขาล้วนมีไว้ขับเน้นตัวเอก ไม่เพียงต้องทนดูพระเอกทั้งสองอวดความรักกัน แต่ยังถูกพระเอกหน้าด้านแย่งผลงานไปอีก
ถูกกดขี่ ถูกดูหมิ่น ถูกทำให้ล้มละลาย ครอบครัวแตกสลาย และถูกบีบให้พบจุดจบอันน่าอนาถ
ความแค้นที่เขามีต่อตัวเอกนั้นมากพอจะเลี้ยงเซียนกระบี่ชั่วร้ายได้ถึง 100 ตน
ในที่สุดก็สะสมคะแนนได้มากพอและยื่นคำร้องขอย้ายไปแผนกแก้ไขตัวเอก เขาสาบานว่าจะดีกับตัวประกอบให้ถึงที่สุด
กู้สุยหยวนเปิดสัญญาเลี้ยงดูขึ้นมาดูแวบหนึ่ง ก่อนจะถ่มน้ำลายอย่างรังเกียจ
“ถุย! เป็นถึงประธานบริษัทจดทะเบียน แต่เลี้ยงตัวแทนแค่เดือนละแสน ดำเหนียวจริง ๆ สมควรแล้ว!”
เขาฉีกสัญญาเป็นชิ้น ๆ อย่างไม่ลังเล แล้วหยิบโทรศัพท์โทรหาผู้ช่วย
“ฮัลโหล เตรียมเอกสารรับรองทรัพย์สินให้ฉัน รวบรวมทรัพย์สินทุกอย่างที่อยู่ในชื่อฉัน พรุ่งนี้เช้าเอามาให้”
“ได้ครับ เจ้านาย ต้องการอะไรอีกไหมครับ?”
กู้สุยหยวนเหลือบมองเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งบนพื้น แล้วนึกถึงคนตัวน้อยผู้น่าสงสารในห้องนอนรอง
“เตรียมชุดลำลองให้ฉันอีกชุด ไซซ์สำหรับคนสูง 175 เซนติเมตร พร้อมเครื่องประดับเข้าชุดกัน เดี๋ยวเอามาส่งด้วย”
“แค่ก แล้วก็เตรียมยาทาบรรเทาเลือดคั่ง ลดบวม และแก้ปวดมาด้วย”
ผู้ช่วยรับคำอย่างนอบน้อม หลังวางสายจึงเริ่มครุ่นคิดถึงคำสั่งของท่านประธาน
“เมื่อคืนท่านประธานไปงานเลี้ยงไม่ใช่เหรอครับ แล้วทำไมถึงต้องใช้ยาทา หรือว่าจะบาดเจ็บ?”
“เดี๋ยวก่อน เสื้อผ้าสำหรับคนสูง 175 เซนติเมตรเหรอครับ? ท่านประธานสูงตั้ง 190 ไม่ใช่หรือ?”
“หรือว่า...”
พอนึกถึงว่าท่านประธานครองโสดมาหลายปี มีข่าวลือว่าเก็บตัวรอรักแรกที่ไปต่างประเทศอยู่ หรือว่าคุณชายเฉินกลับมาแล้ว?
ผู้ช่วยหนุ่มน้อยที่คิดไปเองว่าท่านประธานสมหวังในรัก จึงกระตือรือร้นไปจัดเตรียมของ
กู้สุยหยวนทบทวนเนื้อเรื่องในหัว
ตอนนี้เขาคือประธานบริษัทกู้ซื่อกรุ๊ป ถือหุ้นส่วนตัว 40 เปอร์เซ็นต์ เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุด และมีอำนาจตัดสินใจมากที่สุด
บริษัทกู้ซื่อกรุ๊ปเป็นธุรกิจชั้นนำในเมืองเอ เขาเข้ารับช่วงดูแลกิจการตอนอายุ 23 ปี และพาบริษัทก้าวหน้ายิ่งขึ้นภายในเวลาเพียง 5 ปี
ที่ครองโสดมาหลายปีเป็นเพราะมีรักแรกอยู่ในใจ
คนตัวน้อยผู้น่าสงสารในห้องนอนรองชื่อเซี่ยกู๋เสวียน ปีนี้อายุ 22 ปี เป็นผู้ช่วยแนะแนวที่อยู่ประจำสถาบันศิลปะ
เพราะหน้าตาคล้ายรักแรกของเจ้าของร่างเดิมถึงห้าส่วน เจ้าของร่างเดิมจึงถูกใจตั้งแต่แรกเห็น และจ่ายเงินเดือนละแสนเพื่อเลี้ยงดูเขาไว้ข้างกาย ให้เป็นแจกันสวย ๆ ที่เรียกหาเมื่อไรก็ต้องมา
เซี่ยกู๋เสวียนเติบโตมาในครอบครัวพ่อหรือแม่เลี้ยงเดี่ยว มารดาเลี้ยงดูเขามาตามลำพัง ตอนนี้ป่วยหนัก ต้องใช้เงินค่ารักษาจำนวนมากเพื่อเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาล อีกทั้งยังต้องหาผู้บริจาคไตเพื่อผ่าตัด
แต่ฐานะทางบ้านไม่ได้ร่ำรวยนัก ครอบครัวแทบไม่มีเงินเก็บ เพราะต้องส่งเสียเขาเรียน
เพื่อหาเงินค่ารักษาให้ครบ เซี่ยกู๋เสวียนจึงจำใจยอมรับการเลี้ยงดูจากเจ้าของร่างเดิม
แต่เงินหนึ่งแสนเป็นเพียงหยดน้ำในทะเล ไม่พอจ่ายค่ารักษามารดาของเขาเลย
เพื่อหาเงิน เซี่ยกู๋เสวียนทำงานพิเศษหลายอย่างเพียงลำพัง แถมยังต้องพร้อมให้เจ้าของร่างเดิมเรียกไปดูหมิ่นได้ทุกที่ทุกเวลา
เจ้าของร่างเดิมเลี้ยงดูเขาเพราะใบหน้า เห็นว่าเขาทำงานพิเศษเป็นการดูหมิ่นใบหน้านั้น และเหมือนตบหน้าตัวเอง จึงใช้วิธีแข็งกร้าวบีบให้เซี่ยกู๋เสวียนลาออก
เซี่ยกู๋เสวียนถูกกักให้อยู่ในคฤหาสน์ ห้ามออกไปทำให้ขายหน้า
เมื่อเจ้าของร่างเดิมอารมณ์ไม่ดี ก็จะมาที่คฤหาสน์แล้วจ้องใบหน้าของเขาอย่างลุ่มหลง แต่พอเห็นจุดที่ไม่เหมือนรักแรก เจ้าของร่างเดิมก็จะโมโหเป็นฟืนเป็นไฟและใช้คำพูดดูหมิ่น