หากต้องการปฏิรูป ขั้นแรกต้องยื่นเรื่องให้กองบัญชาการตำรวจติดอาวุธอนุมัติและบันทึกไว้
ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริง ๆ ก็ถือว่าอยู่ในแผนแล้ว
อันที่จริงนี่ก็เท่ากับเป็นการช่วยรับประกันให้โหลวกั๋วเฉียงด้วย
แต่ก่อนยื่นเรื่อง โหลวกั๋วเฉียงได้ลงนามรับรองคำสั่งปฏิบัติการไว้เป็นลายลักษณ์อักษรกับกองบัญชาการประจำมณฑลแล้ว
ดังนั้นพอกลับมาครั้งนี้ เขาจึงมีใจมุ่งมั่นถึงขั้นว่าหากไม่สำเร็จก็ยอมตาย
ทันทีที่กลับถึงสนามฝึกภาคสนาม โหลวกั๋วเฉียงก็ไม่ได้พัก แต่เรียกประชุมในเต็นท์ทันที
หูจั้วเข้าร่วมประชุมในฐานะที่ปรึกษา
อย่างไรก็ต้องมีบทจำลอง
ถึงอย่างไรภายใต้เงื่อนไขที่มีอยู่ตอนนี้ ถ้าไม่มีบทจำลองก็ฝึกกันต่อไม่ได้
แต่ในระหว่างการฝึกที่อ้างอิงบทจำลอง ความเป็นอิสระในการตัดสินใจก็จะเพิ่มขึ้นด้วย
“มา ๆ ทุกคนมารวมกันตรงนี้”
เช้าวันต่อมา หูจั้วถือโทรโข่งเรียกทุกคนมารวมตัว
“การฝึกวันนี้เดี๋ยวแบ่งออกเป็นสามกลุ่ม”
“ต้องการคน 20 คนรับบทเป็นตัวประกัน มีใครสมัครเองไหม?”
“แล้วก็ต้องการอีก 5 คนรับบทเป็นโจร”
“……”
การแบ่งคนเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว หูจั้วเรียกโจรทั้งห้าคนไปคุยแยกต่างหาก “บทฝึกวันนี้คือปล้นธนาคาร”
“พวกนายทั้งห้าคนเฝ้าสังเกตการณ์ธนาคารแห่งหนึ่งอย่างละเอียด จนได้ข้อมูลต่อไปนี้”
“ข้อแรก นับตั้งแต่เข้าไปในธนาคารจนกระทั่งหน่วยจู่โจมปรากฏตัว พวกนายมีเวลาลงมือ 15 นาที”
“ข้อสอง โครงสร้างภายในธนาคารเรียบง่าย มีทางเข้าออกแค่ด้านหน้าและด้านหลัง”