ได้ฟังคำของสื่อหนิง พนักงานขายที่เดิมเห็นเวินอี้แล้วตั้งใจจะทักกลับแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นทันที
แน่นอนว่าเธอดูถูกอู่ชิงชิวอดีตเพื่อนร่วมงานคนนี้
แต่เวินอี้ไม่เหมือนกัน ทั้งค่ายทหารใครบ้างไม่รู้ว่าเวินอี้รวย! แม้ทุกคนจะไม่รู้ว่าเงินของเวินอี้มาจากไหน แต่เอาเป็นว่าเงินของนางมีมากมาย
ที่สื่อหนิงเป็นศัตรูกับอู่ชิงชิวเป็นเรื่องเมื่อไม่นานมานี้ ก่อนหน้านี้เธอเห็นซุนอวี้เฟินตอแยกู้ชื่อเจี๋ยทั้งวันยังเห็นใจอู่ชิงชิวอยู่บ้าง
แต่ช่วงนี้ไอ้อู่ชิงชิวนี่เดินใกล้ชิดกับฟู่จื้อหย่วนเสียเหลือเกิน นี่คือสิ่งที่เธอทนไม่ได้
"จะมีอะไรนักหนา ก็แค่เกาะกิ่งไม้สูงได้ไม่ใช่หรือ? สุดท้ายก็แค่หญิงถูกทิ้งไร้งานทำไร้คนเหลียวแล"
สื่อหนิงพูดต่อด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม
ได้ยินอู่ชิงชิวถูกด่าทอ เวินอี้ก็อยากพุ่งเข้าไปเปิดศึกเดี๋ยวนั้น
แต่นางถูกอู่ชิงชิวรั้งไว้มั่น
"ช่างเถอะ ไม่จำเป็นต้องถือสากับพวกนาง"
ไอ้สารเลวกู้ชื่อเจี๋ยนั่นเป็นพวกไร้เหตุผล ถ้าไปมีเรื่องกับพวกนางอีก เกิดเขาจับนางขังขึ้นมาอีกล่ะจะทำอย่างไร? ตอนนี้นางอุตส่าห์มีรายได้ดีอย่างนี้ ไม่อยากให้พวกขยะพวกนี้ทำให้เสียเรื่อง
"เจ้าจะช่างมันอย่างนี้หรือ?"
อู่ชิงชิวยิ้มหนักแน่น
"พอเดือนหน้าข้าซื้อจักรยานได้ นั่นล่ะถึงจะตบหน้าพวกนางแรง ๆ"
อู่ชิงชิวมาถึงเคาน์เตอร์ บอกรายการวัตถุดิบสำหรับหม้อไฟ
พนักงานขายคนนั้นเดิมทำหยิ่งทะนนไม่อยากสนใจนาง แต่เมื่อได้ยินนางซื้อวัตถุดิบแพงลิบอย่างนั้นก็อดมองนางอีกแวบหนึ่งไม่ได้