หลังมื้อค่ำอันครึกครื้น จี้หรูซวงให้สาวใช้คนสนิทผิงชุนไปนำถุงหอมหลายใบที่นางลงมือทำเองมา
ถุงหอมลายไผ่เขียวเป็นของฉู่เยว่ สำหรับใช้ในวันสอบวันพรุ่ง ช่วยให้จิตใจปลอดโปร่งแจ่มใส
ถุงหอมสีขาวปักผีเสื้อสีชมพูเป็นของเจียงอิน ช่วยขับไล่ยุงแมลง อีกทั้งยังอบอวลด้วยกลิ่นบุปผาที่เหล่าสาวน้อยโปรดปราน
ถุงหอมสีเหลืองอ่อนเป็นของท่านน้า ใช้ช่วยให้จิตใจสงบและบำรุงม้าม
ส่วนถุงหอมสีเขียวอมครามใบสุดท้ายเป็นของฉู่หวยเฉิน ช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายและคุ้มครองให้ปลอดภัย มีกลิ่นหอมเย็นชื่นใจ
การมอบถุงหอมให้แก่ญาติมิตรเป็นหนึ่งในธรรมเนียมประเพณีของต้าโจว
ไม่ว่าจะเป็นสามัญชนหรือชนชั้นสูง ทุกคนล้วนสวมถุงหอมติดกาย ทั้งยังวางไว้ในห้องเพื่อขับไล่แมลง หรือแขวนไว้บนรถม้าได้เช่นกัน
“หรูซวง ฝีมือปักของเจ้างดงามยิ่งกว่าฝีมือของมารดาเจ้าเสียอีก...”
เสิ่นอวี๋อินจับมือหลานสาวไว้ รอยยิ้มเผยให้เห็นริ้วบางตรงหางตา
“ยามว่างก็สอนลูกพี่ลูกน้องของเจ้าบ้าง นางดีดพิณได้ไม่เลว หมากล้อมกับวาดภาพก็เป็นจื่ออันที่สอน...มีแต่ฝีมือปักนี่แหละที่ชวนให้พูดไม่ออก”
ไม่ปักน่องไก่ชิ้นใหญ่ ก็ปักปลาหัวโต หรือไม่ก็ปักตุ๊กตาตัวเล็กแขนขาสั้น
เจียงอินกระทืบเท้า ร้อง “เฮ้อ!” แล้วโผเข้าไปซบอ้อมแขนแม่ทูนหัว