“ทุกท่าน ขอบคุณที่สละเวลาอันมีค่ามาร่วมงานแต่งงานของผมกับคุณซูชิงหาน”
“นอกจากจะขอขอบคุณทุกท่านจากใจจริงแล้ว ผมยังอยากใช้โอกาสนี้ประกาศเรื่องหนึ่งด้วย”
บนเวทีพิธี
หลินโม่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุขุม สีหน้าอบอุ่นแต่ไม่ถึงกับเร่าร้อน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
สิ้นเสียงนั้น
ผู้คนในงานหลายคนเริ่มกระซิบกระซาบกันด้วยความสงสัย ขณะเดียวกันก็ยิ่งคาดหวังว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
“ทำไมเจ้าบ่าวถึงขึ้นเวทีก่อนเวลา แถมยังไม่ใส่ชุดพิธีด้วย แบบนี้ไม่ตรงกับขั้นตอนแต่งงานปกติเลยนะ”
“จะไปกังวลเรื่องนั้นทำไม หลินโม่จีบซูชิงหานก็ไม่เคยทำตามแบบแผนอยู่แล้ว ลองคิดดูสิว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา สิ่งที่หลินโม่ทุ่มเทให้มีอย่างไหนบ้างที่ทำตามขั้นตอน?”
“ก็จริง บางทีเขาอาจอยากใช้โอกาสนี้แสดงอะไรให้เต็มที่อีกสักรอบก็ได้”
“ว้าว! เตรียมงานแต่งหรูหราขนาดนี้ ไม่รู้ว่าเจ้าบ่าวจะเซอร์ไพรส์เจ้าสาวแบบไหนอีกนะ?”
“……”
ชั่วขณะนั้น
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หลินโม่
บรรยากาศในงานเงียบลงอย่างรวดเร็ว
หลินโม่กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก่อนเหลือบมองอู่เต๋อกับคนอื่น ๆ ที่อยู่แถวหลังสุด
“ต่อไปนี้ ผมขอประกาศว่างานแต่งงานระหว่างผมกับคุณซูชิงหานยุติลง และยกเลิกทันที!”
เสียงยังไม่ทันจางหาย
ทั้งงานก็พลันโกลาหล มีคนร้องอุทานออกมา
“อะไรนะ? หูฉันมีปัญหาหรือเปล่า หลินโม่บอกว่ายกเลิกงานแต่งเหรอ?”
“หลินโม่ขอยุติงานแต่งฝ่ายเดียว สวรรค์ ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า?”
“แล้วเจ้าสาวล่ะ ซูชิงหานว่าไง?”
“นี่เจ้าบ่าวไม่เอาเจ้าสาวแล้วเหรอ? เป็นไปไม่ได้ นี่มันเรื่องตลกแห่งศตวรรษชัด ๆ!”