สายลมยามเย็นพัดผ่านช่องระบายอากาศของกระเช้าเข้ามา ปลิวเส้นผมข้างหูของลั่วชิงฮวน
ในขณะนั้น ข้อมูลทั้งสองชุดบนหน้าจอก็กระโดดขึ้นพร้อมกัน
อัตราการเต้นของหัวใจลั่วชิงฮวนเพิ่มจาก 76 เป็น 84 หัวใจเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย
นี่เป็นเรื่องปกติ เป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติของคนที่ได้เห็นสิ่งที่สวยงาม
แต่ตัวเลขของฉินเซวียนกลับพุ่งสูงขึ้นในลักษณะที่ผิดปกติอย่างมาก
จาก 73 กระโดดไปที่ 96 แล้วก็ไปที่ 110
ภายในห้องสตรีมส่วนตัวของลั่วชิงฮวน คอมเมนต์สดระเบิดขึ้นทันที:
[เดี๋ยวก่อนๆ! อัตราการเต้นหัวใจของฉินเซวียนเป็นอะไรไป!]
[ลั่วชิงฮวนแค่กำลังดูวิวอยู่นะ! ทำไมหัวใจเขาพุ่งจาก 73 ไป 110 ได้ล่ะ!]
[ฉันต้องไปดูมุมมองของฉินเซวียน!! ฉันต้องดูว่าเขากำลังมองอะไรอยู่!]
มุมมองบุคคลที่หนึ่งของฉินเซวียน
จากตำแหน่งของเขามองไป ลั่วชิงฮวนกำลังนอนพิงขอบหน้าต่างดูวิวอยู่
ใบหน้าด้านข้างถูกแสงไฟจากชิงช้าสวรรค์วาดเป็นโครงร่างที่นุ่มนวล
ลั่วชิงฮวนไม่ได้มองเขา
เธอแค่กำลังดูวิว
แต่สิ่งที่ฉินเซวียนมองคือเธอ
บางคนกำลังดูวิว
และบางคนก็เป็นวิวนั้นเอง
[ฉันจะบ้าแล้ว พี่เทพครัวแค่จ้องลั่วชิงฮวนดูวิว หัวใจก็เกินร้อยแล้ว]
[นี่แหละที่เรียกว่ารัก เวลาเราชอบใครสักคน ต่อให้เขามาตดต่อหน้าเรา หัวใจเราก็ยังเต้นไม่เป็นจังหวะ]
[พี่ครับ คำพูดหยาบแต่ความจริง แต่ประโยคนี้มันหยาบไปหน่อยมั๊ย]
ฉินเซวียนก้มลงมองสายรัดข้อมือของตัวเอง
ตัวเลขยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
เขาจ้องตัวเลขที่กระโดดอยู่นั้นอยู่สองสามลมหายใจ