ฉินเซวียนกลับมาจากบริษัทของซูหว่านชิง ท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว
เพิ่งจอดรถในลานจอดของบ้านพัก ก็ถูกทีมงานของรายการเข้ามาขวางไว้
“คุณฉินเซวียน ในที่สุดก็รอให้คุณกลับมาได้ วันนี้ต้องทำบทสัมภาษณ์ อาจารย์คนอื่นๆ สัมภาษณ์เสร็จกันหมดแล้ว เหลือแค่คุณเท่านั้น”
ฉินเซวียนถือกุญแจรถไว้ในมือ “ใช้เวลานานไหม? หลายคนกำลังรอฉันไปกินข้าว ถ้าใช้เวลานาน หลังอาหารเย็นได้ไหม?”
“เป็นคำถามง่ายๆ ไม่กี่ข้อ คงไม่กินเวลาของคุณมากนัก มากสุดก็แค่สิบนาทีกว่าๆ”
ฉินเซวียนฟังที่ทีมงานพูดแบบนั้น ก็ไม่สะดวกที่จะปฏิเสธอีก หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาพิมพ์ข้อความในกลุ่ม “ฉันถึงหน้าประตูแล้ว ไปทำบทสัมภาษณ์ พวกเธอกินก่อนได้เลยไม่ต้องรอฉัน”
ฉินเซวียนส่งข้อความนี้ไป ก็ไม่ได้รอคำตอบจากคนอื่น ตามทีมงานของรายการเดินไป
ยังคงเป็นรถสัมภาษณ์คันที่คุ้นเคย คนที่รับผิดชอบสัมภาษณ์ก็ยังเป็นโจวเซียว
โจวเซียวเห็นฉินเซวียนขึ้นรถ ก็เผยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นออกมา
ทุกครั้งที่โจวเซียวเห็นฉินเซวียน รอยยิ้มบนใบหน้านั้นล้วนมาจากใจจริง
เพราะในสายตาของโจวเซียว ตัวตนของฉินเซวียนนั้นเป็นแบบผสมผสาน
ทั้งเป็นเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง และเป็นคุณชายใหญ่
ฉันโจวเซียว เจ้ารายการหาคู่แห่งซิงเฉิน จะจงรักภักดีต่อท่านประธานสุตลอดไป!
ภายในรถสัมภาษณ์ก็ยังคงสภาพเดิม ฉินเซวียนถือว่าเจนจัดกับที่นี่แล้ว ไม่ต้องให้โจวเซียวเชื้อเชิญ ก็เดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามโจวเซียวด้วยตัวเองอย่างรู้หน้าที่