ฉินเซวียนและลั่วชิงฮวนเดินเข้าไปในห้องประชุม
บนโต๊ะในห้องประชุมรกรุงรังมาก มีกระดาษร่างที่ใช้แล้ว กล่องอาหารที่เหลือกิน ทับซ้อนกันเป็นภูเขาบนโต๊ะ
ลั่วชิงฮวนถือของในมือ หันไปยิ้มให้ฉินเซวียนอย่างเก้อเขิน: "ที่นี่รกหน่อย ไม่งั้นเราไปกินที่ออฟฟิศฉันดีกว่าไหม"
ฉินเซวียนมองภาพตรงหน้า แล้วก็พับแขนเสื้อขึ้น: "ไม่เป็นไร จัดการแป๊บเดียวก็เรียบร้อย"
พูดพลาง ฉินเซวียนก็เริ่มเก็บข้าวของบนโต๊ะ จัดพื้นที่พอให้สองคนกินข้าวได้
ลั่วชิงฮวนวางข้าวกล่องสองกล่องลงบนโต๊ะประชุม ดึงเก้าอี้ออกมานั่ง แล้วยื่นกล่องหนึ่งไปให้ฉินเซวียน
หลังจากส่งกล่องของฉินเซวียนแล้ว ลั่วชิงฮวนก็เปิดฝากล่องของตัวเอง ด้านในมีกับข้าวหลายอย่างที่เธอชอบ
ดูก็รู้ว่า ฉินเซวียนเตรียมมาเป็นพิเศษ
พอเปิดฝา ไอน้ำร้อนลอยขึ้นจากกล่อง ห้อมล้อมด้วยกลิ่นหอมของข้าวกับกับข้าวฟุ้งไปทั่วห้องประชุม
แค่ได้กลิ่นก็รู้ว่า อร่อยกว่าร้านข้างล่างไม่รู้กี่เท่า
ลั่วชิงฮวนหยิบตะเกียบขึ้นมา แต่ยังไม่ได้แกะพลาสติก ก็มีตะเกียบไม้ที่ถูกขัดจนเกลี้ยงส่งมาตรงหน้าเธอ
ตะเกียบทั้งสองข้างถูกฉินเซวียนขัดไปมาล่วงหน้าแล้ว เศษเสี้ยนเล็กๆ ที่อาจมีอยู่ถูกขัดจนสะอาดหมดจด สัมผัสลื่นมือ
ลั่วชิงฮวนมองตะเกียบในมือ พูดเบาๆ: "ขอบคุณนะ"
ฉินเซวียนรับตะเกียบที่ยังไม่ได้แกะจากมือเธอไป แกะพลาสติกออก แล้วก็หักใช้กินเลย: "อย่าเกรงใจเลย รีบกินข้าวเถอะ"
ลั่วชิงฮวนหิวมากจริงๆ ตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ยังไม่ได้กินข้าวจริงจังเลยสักมื้อ เธอคีบซี่โครงชิ้นหนึ่งเข้าปาก