สุดสัปดาห์ ฝนตกอีกแล้ว
เมื่อคืนลั่วชิงฮวนบอกฉินเซวียนแล้วว่า วันนี้เธอต้องตื่นแต่เช้าออกไปที่หน้างานก่อสร้าง
การวิ่งตอนเช้าก็เลยเหลือเพียงฉินเซวียนคนเดียวอีกครั้ง
ฉินเซวียนยืนอยู่หน้าหน้าต่าง มองท้องฟ้าสีเทาหม่นข้างนอก แล้วก็ล้มเลิกความคิดที่จะออกไปวิ่งข้างนอก ตัดสินใจขึ้นไปวิ่งบนฟิตเนสบนชั้นบนแทน
ฟิตเนสบนชั้นบนนี้ ปกติแล้วทุกคนใช้ไม่บ่อยนัก
นอกจากลู่ยี่หมิงแล้ว ก็มีแค่หลินหว่านฉิงกับเสิ่นอี้เฟิงที่มีเวลาว่างตอนกลางคืนจะมาออกกำลังกายบ้าง
ฉินเซวียนผลักประตูฟิตเนสเข้ามา ก็ไม่มีใครจริง ๆ
เขาวอร์มอัพร่างกายง่าย ๆ แล้วก็ขึ้นลู่วิ่ง เริ่มวิ่ง
วิ่งไปได้กว่าครึ่งชั่วโมง ประตูก็ถูกผลักเปิดออก
หลินหว่านฉิงเดินเข้ามา เห็นฉินเซวียน ก็ทักทายตามมารยาทว่า "เช้า"
ฉินเซวียนยกมือขึ้นโบกให้หลินหว่านฉิงเป็นการตอบรับ
หลินหว่านฉิงยืดเส้นยืดสายอยู่สองสามนาที แล้วก็ขึ้นลู่วิ่งเครื่องข้าง ๆ ฉินเซวียน กดปุ่มเริ่ม แล้วเริ่มวิ่งเหยาะ ๆ
ฉินเซวียนวิ่งไปได้สิบห้ากิโลเมตร ค่อย ๆ ลดความเร็วลง รอจนร่างกายเย็นลงแล้ว จึงกดปุ่มหยุด
ตอนที่ฉินเซวียนเดินออกจากฟิตเนส ก็เจอกับลู่ยี่หมิงที่หน้าประตูพอดี
ที่หางตาของลู่ยี่หมิงยังเต็มไปด้วยความง่วงที่ยังไม่ตื่น แขนมีผ้าขนหนูสองผืนพาดอยู่
ฉินเซวียนพูดก่อน "เช้า!"
ลู่ยี่หมิงหาวหนึ่งที "เช้า! พี่ชาย"
ฉินเซวียนมองผ้าขนหนูสองผืนในมือเขา แล้วก็ไม่ได้พูดอะไร ลงบันไดไป
พอมาถึงห้องนั่งเล่น ฉินเซวียนมองกระดานไวท์บอร์ดบนผนังเป็นนิสัย