ลั่วชิงฮวนวันนี้เหนื่อยจริงๆ ไม่ได้วิ่งไปที่ห้องช่างไม้เพื่อดูซีรีส์เหมือนเมื่อสองสามวันก่อน แต่พักผ่อนอยู่ในห้องแทน
ฉินเซวียนเดินเข้าไปในห้องช่างไม้ เปิดไฟ แล้วยืนคนเดียวอยู่หน้าลโต๊ะทำงานช่างไม้และเริ่มทำงาน
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา เวลาว่างของฉินเซวียนส่วนใหญ่หมดไปกับที่นี่
ชิ้นส่วนอื่นๆ ของเก้าอี้โยกสองตัวทำเสร็จหมดแล้ว เหลือเพียงส่วนสำคัญสุดท้าย: คานโค้งฐานที่ขาเก้าอี้ ซึ่งเป็นส่วนที่ทำให้ทั้งเก้าอี้โยกได้
นี่คือส่วนที่สำคัญที่สุดของเก้าอี้โยกทั้งตัว ส่วนนี้ทำดีหรือไม่ดี จะตัดสินโดยตรงว่าเก้าอี้โยกนั่งสบายหรือไม่
ถ้าโค้งมากเกินไป การโยกจะทำให้คนนั่งใจสั่น ถ้าโค้งน้อยเกินไป ก็โยกไม่ได้จังหวะที่ผ่อนคลาย
บวกกับที่ฉินเซวียนทำงานไม้ด้วยมือเปล่าล้วนๆ ทำให้ความโค้งนี้ยิ่งควบคุมยากขึ้น
จริงๆ แล้วเมื่อวานตอนบ่ายฉินเซวียนทำคานโค้งคู่หนึ่งเสร็จแล้ว แต่หลังจากประกอบและลองแล้ว ฉินเซวียนรู้สึกไม่ค่อยพอใจ
จากนั้นฉินเซวียนก็รื้อออกทันที และโยนทิ้งเป็นเศษวัสดุลงในกองเศษที่มุมห้อง
สำหรับฉินเซวียนแล้ว เรื่องงานไม้นี้ ถ้าทำออกมาแล้วตัวเองยังไม่พอใจ มันก็ไม่ควรผ่านไปยังขั้นตอนต่อไป
ในตอนนี้ ฉินเซวียนยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานช่างไม้ มือถือไม้เอล์มเก่าที่ยังไม่ผ่านการแปรรูปแผ่นหนึ่ง ตรวจดูภายใต้แสงไฟสักครู่
จากนั้นเขาวางไม้ลง หยิบดินสอและไม้ฉาก แล้วก้มลงบนโต๊ะเพื่อเริ่มขีดเส้น