ลั่วชิงฮวนทิ้งดอกทานตะวันช่อนั้นไว้ที่ห้องช่างไม้ วางไว้ข้างแจกันเปล่าใบนั้น
ทั้งสองคนกลับมาที่บ้านพัก
วันนี้ทุกคนกลับกันเร็วหมด ห้องนั่งเล่นของบ้านพักจึงคึกคักกว่าปกติ
ยังไม่ถึงสี่โมงครึ่งเลยด้วยซ้ำ โซฟา พรม หรือแม้แต่ตรงเคาน์เตอร์บาร์ก็นั่งกันเต็ม
พอประตูเปิดออก เฉินเยว่เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวตรงทางเข้า
เธอเงยหน้ามองไปทางโถงทางเดิน สายตาไล่ไปมาระหว่างลั่วชิงฮวนกับฉินเซวียน ก่อนจะเอ่ยถามว่า "พี่ชิงฮวน ทำไมคุณมากับพี่เทพครัวด้วยกันล่ะคะ"
ลั่วชิงฮวนเปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินไปนั่งข้างเฉินเยว่ "เขาผ่านบริษัทฉันพอดี ฉันเลยขอติดรถมาด้วย"
ฉินเซวียนเพิ่งเดินเข้ามา ยังไม่ทันได้นั่ง
ลู่ยี่หมิงหันตัวมาถาม "นายไปทำอะไรมาเนี่ย"
ฉินเซวียนตอบสั้น ๆ ว่า "มีธุระนิดหน่อย"
"ธุระอะไรเหรอ"
"ไปจ่ายใบสั่งมา"
[ทีมงาน! ทีมงานอยู่ไหม! ฉากสำคัญขนาดนี้ทำไมพวกคุณไม่ตามไปถ่าย!]
[สองคนนี้ออกไปทั้งบ่าย กลับมาก็ให้ดูแต่ผลลัพธ์เหรอ เราอยากดูกระบวนการนะ!]
[ดูแล้วอึดอัดจัง อยากรู้จริง ๆ ว่าสองคนนี้เจออะไรมาบ้าง]
[ทีมงานครับ รายการหาคู่หรือสุ่มกล่องปริศนาครับ เนื้อเรื่องสำคัญต้องให้เราคิดเอาเองหมดเลยเหรอ]
ตรงพื้นที่ทำงานของทีมผู้กำกับ โจวเซียวนั่งอยู่หน้าจอมอนิเตอร์ มองดูคอมเมนต์สดที่ถล่มทลายในห้องถ่ายทอดสด แล้วยกแก้วน้ำชาร้อนใส่ใบชาเข้มข้นข้างมือขึ้นมาจิบ พลางยิ้มแห้ง ๆ
ผู้ช่วยผู้กำกับข้าง ๆ เอนตัวเข้ามากระซิบ "ผู้กำกับโจว คอมเมนต์สดด่าเรากันหมดเลยครับ"
โจวเซียววางแก้วลงแล้วถลึงตาใส่ "ฉันเห็นแล้ว ฉินเซวียนแอบออกไปเงียบ ๆ เอง ไม่มีใครรู้ แล้วจะให้ฉันไปถ่ายที่ไหน"