ขณะกระโดดร่ม เพื่อหลีกเลี่ยงอันตราย ทั้งสองคนจึงไม่ได้พกกล้องหรืออุปกรณ์บันทึกเสียงติดตัวไปด้วย
หลังจากทั้งคู่ออกจากประตูห้องโดยสาร ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดก็ทำได้เพียงติดตามเส้นทางของพวกเขาผ่านกล้องที่มุมเงยจากพื้นดิน
ร่างสองคนที่เชื่อมติดกันตกลงมาจากที่สูง ค่อยๆ ขยายจากจุดสีขาวในเลนส์กล้องจนเห็นเป็นโครงร่าง
เมื่อร่มชูชีพกางออก ก็กลายเป็นดอกไม้ร่มที่ค่อยๆ ลอยเลื่อนไปอย่างช้าๆ
ตามหลักการแล้ว การกระโดดร่มคู่จากความสูงสี่พันเมตรตั้งแต่ออกจากประตูจนถึงพื้น เวลามาตรฐานควรอยู่ที่ประมาณสิบนาที
แต่ตัวเลขนี้ ภายใต้การควบคุมอย่างลับๆ ของฉินเซวียน กลับถูกยืดออกไปเป็นสองเท่า
ฉินเซวียนควบคุมเชือกร่ม พาพันลั่วชิงฮวนวนเวียนอยู่บนท้องฟ้า
ตอนนี้ คอมเมนต์สดในห้องถ่ายทอดสดปั่นป่วนไปหมดแล้ว
[ผมเป็นโค้ชกระโดดร่ม ขอแจ้งความ! ปกติกระโดดร่มสิบนาทีก็ควรลงถึงพื้นแล้ว แต่ไอ้ฉินเซวียนนี่ควบคุมร่มบินอยู่บนฟ้าเป็นยี่สิบนาที]
[ฉันเห็นมาตั้งนานแล้ว พี่เทพครัวดูเหมือนไม่แย่งชิงอะไร แต่จริงๆ แล้วเจ้านี่ฉลาดแกมโกงที่สุด]
[จำไว้ให้ดี ยี่สิบนาทีคือขีดจำกัดของกระเป๋าร่มชูชีพ ไม่ใช่ขีดจำกัดของฉินเซวียน]
[ไม่เอาอะไร ทำไมฉันรู้สึกเหมือนมีอะไรบดผ่านหน้าฉันไปวะ?]
[ดูเขากระโดดร่มแล้วฉันก็อยากพาแฟนฉันไปสัมผัสประสบการณ์ครั้งหนึ่งเหมือนกัน]
[คนข้างบน ฉันแนะนำว่าเธอไปสอบใบอนุญาตโค้ชก่อนแล้วค่อยพาแฟนไป ไม่งั้นเธอจะเสียเงินแล้วยังต้องดูผู้ชายคนอื่นโอบแฟนเธอกระโดดร่มอีก]