ผู้ชายส่วนใหญ่ จริงๆ แล้วเป็นสิ่งมีชีวิตที่ค่อนข้างสองมาตรฐาน
โดยเฉพาะเวลาทำบางอย่าง จะเกลียดมากถ้ามีคนมาขัดจังหวะ
แต่ถ้ามีคนมาขัดจังหวะฝ่ายหญิง จะไม่ถือสา แถมยังยอมให้อีกฝ่ายรับโทรศัพท์ได้อีก
ยกตัวอย่างเช่น ถังฉีฉีในตอนนี้
มือของเซียเซียงซื่อไม่ว่าง ถังฉีฉีก็ไม่ได้หลบ เธอยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่หัวเตียง
ถังฉีฉีเห็นสายเรียกเข้า ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาให้เซียเซียงซื่อดู
เซียเซียงซื่อเหลือบไปเห็นชื่อบนหน้าจอ "พี่ซุน"
พี่ซุน คือ ซุนหยาน
ผู้จัดการส่วนตัวของถังฉีฉี และเป็นคนสนิทของเซียเซียงซื่อ
เซียเซียงซื่อเห็นชื่อนี้ ก็หดมือกลับ สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง
คืนนี้ซุนหยานเป็นคนขับรถส่งถังฉีฉีมา และเรื่องที่เธออยู่กับเขานั้น ซุนหยานรู้ดี
เวลานี้ ซุนหยานรู้ว่าตัวเองอยู่กับถังฉีฉี แต่ยังกล้าโทรมา แสดงว่าเป็นเรื่องสำคัญมากแน่นอน
เซียเซียงซื่อละสายตา ลุกขึ้นนั่งตัวตรง แล้วพูดคำหนึ่งว่า "รับสิ!"
ถังฉีฉีก็ลุกขึ้นนั่ง พิงอกเซียเซียงซื่อ แล้วกดรับสาย
พอรับสาย ถังฉีฉีก็กดสปีกเกอร์โฟน เสียงของซุนหยานดังมาจากปลายสาย
"ฉีฉี ท่านเซียหลับแล้วหรือยัง?" เสียงเบามาก ราวกับกลัวจะปลุกคนที่อยู่อีกฝั่งของสาย
ถังฉีฉียังไม่ทันพูด เซียเซียงซื่อก็เอ่ยขึ้นก่อน "ฉันยังไม่หลับ"
ซุนหยานได้ยินเสียงเจ้านายตัวเอง ก็พูดด้วยท่าทีเคารพ "ท่านเซีย คุณดูเวย์ปั๋วหรือยัง?"