"ยากจะลืมภาพแรกที่ได้พบเธอ"
"คู่ดวงตาที่งามน่ามอง"
"ในห้วงความทรงจำของฉัน"
"เงาร่างของเธอ"
"ไม่อาจจางหายไปได้"
……
ทันทีที่เนื้อเพลงท่อนแรกดังขึ้น มือของลั่วชิงฮวนที่กำแก้วอยู่ก็ชะงักค้างไป
แต่ลั่วชิงฮวนไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้ละสายตาไปไหน แค่นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น จ้องมองใบหน้าด้านข้างของฉินเซวียน
เมื่อได้ยินเนื้อเพลงที่ฉินเซวียนร้องออกมา ภาพในวันแรกที่พบกันก็ย้อนกลับมาในหัวของลั่วชิงฮวน
ฉินเซวียนยืนอยู่ในบ้านพัก สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว สบตากับเธอเพียงครู่เดียว
ตอนนั้นเธอคิดว่านั่นเป็นแค่มารยาท การหยุดมองตามปกติในสังคม ไม่ได้คิดอะไร
แต่พอมาถึงตอนนี้ เมื่อมองย้อนกลับไป ช่วงเวลาสั้นๆ ที่แทบจะมองข้ามได้นั้น กลับซ่อนความหมายบางอย่างที่เธอไม่ทันได้แยกแยะในตอนนั้นเอาไว้
สายตาคู่นั้นถูกฉินเซวียนหยิบยกออกมา กำลังร้องบอกเธอทีละคำๆ
[เป็นอีกเพลงที่ฟังแล้วจำไม่ได้ และเป็นเพลงที่ฉินเซวียนแต่งเองอีกแล้ว!]
[จากเนื้อหาช่วงแรกๆ เพลงนี้น่าจะได้แรงบันดาลใจมาจากตอนที่พวกเขาพบกันครั้งแรก]
[เดาว่าลั่วชิงฮวนเองก็คงไม่คิดว่า ช่วงเวลาสบตากันเพียงเสี้ยววินาทีวันนั้น จะถูกฉินเซวียนเขียนเป็นเพลงได้]
[ช่วยด้วยเถอะ ผู้ชายคนนี้จะเอารายละเอียดทุกอย่างในชีวิตมาแต่งเป็นเพลงได้ยังไงเนี่ย]
[แนะนำว่าต่อไปฉินเซวียนร้องเพลงทีไร ขอให้มีซับไตเติลบอกแรงบันดาลใจด้วย เพื่อให้พวกเราฟินน้ำตาลได้สะดวก]
[ฉันเริ่มจินตนาการถึงเอ็มวีของเพลงนี้ในหัวแล้ว]