"กลิ้งมารับความตาย"
เสียงที่ฉู่เซียวตะโกนออกมานั้นดังกระหึ่มไปทั่ว ทำให้ตำแหน่งของเขาถูกเปิดเผยในทันที ทั่วทุกสารทิศมีเงาคนวุ่นวายเคลื่อนไหว
หลงชางเยวี่ยที่ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำ ได้ยินเสียงลมกระโชกดังผ่านปากถ้ำเป็นระยะๆ
ผู้เชี่ยวชาญขั้นรู้แจ้งสวรรค์ชั้นสูงมากมายขนาดนั้น กลับไม่มีใครสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของนาง ไม่ใช่เพราะถ้ำมืดเกินไป แต่เป็นเพราะตั้งแต่นางสวมเสื้อชั้นในที่ฉู่เซียวมอบให้
นางราวกับกลายเป็นร่างไร้รูปทรง กล่าวให้ถูกคือ ลมหายใจของนางไร้รูปร่าง ถูกปกปิดไว้มิดชิดไม่รั่วไหลแม้แต่น้อย ตราบใดที่นางไม่จงใจส่งเสียง ก็จะไม่มีใครตามร่องรอยของนางพบ
ในยามที่ชีวิตยังไม่เป็นอันตราย นางจึงอาศัยแสงจันทร์อันริบหรี่ มองออกไปนอกถ้ำ พยายามเพ่งมองหาทิศทางของฉู่เซียว มือหยกในชายแขนเสื้อกำแน่นจนซีดเผือดโดยไม่รู้ตัว
ด้วยสภาพของไอ้หนูนั่นในตอนนี้ คงหนีไม่พ้นอันตรายถึงชีวิต หากทนมนตร์สะกดวิญญาณไม่ไหว ก็ต้องตายอย่างแน่นอน
สำหรับนางแล้ว นี่เป็นสถานการณ์ที่น่าขันยิ่งนัก
ในยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของนาง ไม่กำลังไล่ล่าฉู่เซียว ก็อยู่ในเส้นทางที่จะไปไล่ล่าฉู่เซียว
แต่บัดนี้พลังทั้งหมดสูญสิ้น แม้แต่แรงปีกไก่ก็ไม่มี กลับกลายเป็นภาระของคนผู้นั้น หากชะตากรรมของเขาต้องมาดับสูญเพราะนาง นางก็ไม่อาจชดใช้ได้แม้จะตายหมื่นครั้ง
"อ๊า...!"
จู่ๆ ก็มีเสียงร้องโหยหวนดังขึ้น ทำให้นางใจสั่น แต่เมื่อฟังอย่างละเอียดแล้ว กลับโล่งใจขึ้นเล็กน้อย
ไม่ใช่เสียงกรีดร้องของฉู่เซียว น่าจะเป็นนักฆ่าผู้โชคร้ายบางคนที่ถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยดาบ
"คนแรก" ฉู่เซียวเอ่ยอย่างเย็นชา พลางวูบหายเข้าไปในหุบเขาแห่งหนึ่ง
เบื้องหลังเขา มีเงาร่างหลายสิบคนตามฆ่าเข้ามาราวกับปีศาจ ล้วนสวมชุดคลุมสีดำ มือถือเคียวขนาดใหญ่
มีคนที่แข็งแกร่ง อย่างเช่นผู้อาวุโสตาเดียวที่นำทัพ พลังออร่าแข็งแกร่งไร้เทียมทาน เพียงก้าวแรกเข้าไปในหุบเขา ก็ฟาดฝ่ามือเดียวจนฉู่เซียวกลิ้งล้ม