หลอมรวมแก่นต้นตาเดียวผิดธรรมชาติแล้ว ดวงตาซ้ายของฉู่เซียวยิ่งสว่างไสวยิ่งขึ้น เดิมทีเป็นเพียงดวงตาขาวคู่หนึ่ง แต่มาถึงตอนนี้...แสงที่ส่องวับวาบกลับเป็นสีดำ
นี่อาจเพราะเข้าเมืองตามหัวเมือง เหตุเพราะแก่นต้นของวิชามารโดยกำเนิดดำมืด หากร่างมังกรเทพหลอมรวมดวงตานี้ ย่อมต้องเปล่งระยับทองอร่ามแท้หรือ
"ไม่เลว" ฉู่เซียวถือกระจกบานน้อยส่องหน้าตัวเอง นอกจากยังไม่ชินสักเท่าไรก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
"วิชาเคลื่อนย้ายฟ้าสลับแผ่นดิน มีสำนักต้นตำรับถ่ายทอดมาหรือ" ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์เกาขนลิงของตน
"สัมผัสมาบ้างเล็กน้อย" ฉู่เซียวว่าพลางเล็งดวงตาซ้ายไปยังก้อนหินยักษ์ก้อนหนึ่ง
ฟิ้ว!
กระบวนลมพัดกรู
เขาก็จริงสลับตำแหน่งกับก้อนหินยักษ์นั้น เพียงแต่ตอนเหยียบลงพื้น ก้าวเท้าไม่มั่น วิญญาณเหี่ยวเฉา ใบหน้าซีดเผือด
วิชานี้เป็นวิชาดีจริง แต่สิ้นเปลืองพลังเนตรยิ่งนัก เพียงการสลับตำแหน่งครั้งเดียวก็กัดกินพลังวิญญาณของเขาไปครึ่งหนึ่ง
"ก็ยังไม่เข้าคู่กับเจ้านี่นา!" ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ไอแห้งหนึ่งครา "ดวงตาผิดธรรมชาติ ของแท้ก็ยังดีกว่า"
ฉู่เซียวกลับไม่เห็นด้วยเช่นนั้น เพิ่งหลอมรวมดวงตาผู้อื่น ยังปรับตัวไม่ทั่วถึง การสิ้นเปลืองมากเกินก็สมควรอยู่แล้ว
รอวันเวลาผ่านไปนานๆ เมื่อแก่นต้นของดวงตาผิดธรรมชาติกับร่างกายของเขาหลอมรวมกันสนิทสนม อาจบ่อนทำลายข้อเสียนี้ได้มหาศาล
ยังต้องฝึกฝนอีกมาก หากบรรลุถึงขั้นเพลิงแก่น อาจทำได้ถึงขั้นคิดประณตก็เคลื่อนฟ้าสลับแผ่นดินได้
แน่นอน เป้าหมายที่จะสลับตำแหน่งต้องอยู่ในขอบเขตที่เขาจะรับไหว หากเป็นองค์เทพ แม้จนตายเขาก็เขยื้อนไม่ไหว
"ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างเจ้า ลอบโจมตีถือว่าเป็นวิชาอะไรกัน มีเรี่ยวมีแรงก็ปล่อยข้าออกมา สู้กันให้ครบ 800 เพลงมาเลย!" เสียงด่าทอดังลั่นขึ้นเฉียดฉับ ทำให้ฉู่เซียวเงยหน้ามองโดยสัญชาตญาณ