นี่คือหุบเขาลึกป่าดงดิบ พฤกษชาติขึ้นรกครึ้มจนบังแสงจันทร์และระยับดวงดาว ทั้งบริเวณจึงมืดมิด
ในใจป่าลึกร้าง ซ่อนศาลเจ้าโบราณหลังหนึ่ง ไม่มีผู้ใดจุดธูปบูชา เพราะหญ้ารกร้างขึ้นเต็มไปหมด
รกร้างไม่เท่ากับไร้ผู้คน ใต้ศาลเจ้าหลังนี้ มีความลี้ลับซ่อนอยู่ ภายในมีถ้ำพำนักแห่งหนึ่ง ยามค่ำคืนกลางดึก แสงเพลิงระยับสุกสว่าง
เข้าไปดูก็รู้ทันทีว่ามีผู้กำลังหลอมโอสถ เตาหลอมโอสถขนาดมโหฬารวางอยู่บนแท่นบูชา เปลวระเบิดโชติช่วง
ภายในเตา มีมังกรหนึ่งถูกขังไว้ มังกรตัวหนึ่งที่หล่อลื่นไปด้วยลาวา ถูกเผาจนร้องคำรามลั่น ร่างกายแทบแตกสลาย
"น่ารำคาญ"
ผู้พูดยืนอยู่ข้างเตาทองแดง กำลังส่งพลังเปลวเพลิงอย่างถึงที่สุด ดวงตาเปี่ยมด้วยระรอกโทสะร้อนระอุ
เขาคือใบหน้าคุ้นเคย อย่างน้อยฉู่เซียวก็รู้จักเขาดี — ไม่ใช่ใครอื่น ชาติมังกรงูแห่งทะเลโยวตูนั่นเอง!
ครั้งอดีต หลังฉู่เซียวช่วยเย่เหยาออกจากถ้ำสมบัติเจินหลง ก็เอาความผิดฐานนี้โยนใส่หัวของเขาเข้าให้
ด้วยเหตุนี้ บรรดาผู้แข็งแกร่งแห่งต้าฉินจึงเดินทางพันลี้มาถึงถ้ำของเขา ทุบทำลายเกาะมังกรงูจนพังครึ่งหนึ่ง
หลายวันไม่ได้พบ ท่านผู้เฒ่ายังคงแข็งแรงเยี่ยงวัยหนุ่ม พลังฝีมือก้าวหน้าขึ้นมาก ลมหายใจและเลือดเนื้อมหาศาลดุจมหาสมุทร
มีเพียงข้อเสียเดียวคือ รูปร่างของเขาบัดนี้ดูไม่ค่อยสง่างาม ครึ่งร่างปกคลุมด้วยเกล็ด และบนหน้าผากยังมีเขาเล็ก ๆ โผล่ออกมา
น่าขนลุกที่สุดคือดวงตาทั้งคู่ คล้ายดวงตาอสรพิษ แผ่ประกายเย็นเยียบน่าสยอง
ก็เป็นธรรมดา เพราะวิชาค้ำจุนเกาะมังกรงูของเขาก็คือ "เคล็ดมังกรงูเซียน" ผู้บำเพ็ญวิชานี้ ร่างมนุษย์จะค่อย ๆ กลายพันธุ์เป็นงู เพื่อในที่สุดจะได้เปลี่ยนเป็นมังกร
เส้นทางนี้เขาเดินมาไกลแล้ว ถึงจุดไข่เหลือง ขาดเพียงก้าวสุดท้าย ก็จะกลายเป็นมังกรงูได้
ส่วนมังกรเพลิงลาวาตัวนี้ ก็คือบันไดก้าวของเขา ใครให้งูยาวตัวเล็ก ๆ นี่มันบำเพ็ญเคล็ดมังกรงูเซียนเช่นกัน? ย่อมเป็นฉู่เซียวที่ถ่ายทอดให้แน่นอน