อาศัยแสงดวงดาว ฉู่เซียวออกจากเขาฉีซาน
ก่อนจาก เขายังไม่ลืมมอบสมบัติมากมายให้เซียนหลิง ซึ่งล้วนกวาดมาจากสำนักศึกษาไจซิง เจตนาชัดเจน เรื่องเย่เหยา ขออาจารย์เล็กช่วยดูแลเป็นพิเศษ
"เด็กดีสอนได้" เซียนหลิงไม่เกรงใจ กลางดึกไม่ยอมนอน นั่งอยู่ข้างสระน้ำ กำไข่มุกวิเศษสีม่วงเม็ดหนึ่ง มองแล้วมองอีก
ของสิ่งนี้หล่อนรู้จัก สืบทอดในสำนักศึกษาไจซิงมาหลายปี เป็นของดีที่หามีได้ยาก ถูกฉู่เซียวชิงมา พวกเฒ่าเหล่านั้นคงเจ็บใจไม่น้อย
นี่แหละ ที่เรียกว่าอะไรนะ? กรรมตามสนองในตำนานไง! สมคบคิดกับเทียนจีจื่อพวกนั้น หากหล่อนเป็นฉู่เซียว ไม่ต้องพูดถึงเรื่องชิงสมบัติ แม้แต่สุสานบรรพบุรุษก็จะคว่ำให้ก้นหงาย
ที่ศิษย์น้องฝากฝัง หล่อนย่อมไม่ทำแบบลวก ๆ เลยไปพักอยู่ที่ป่าไผ่เล็ก ๆ เฝ้ารูปสลักน้ำแข็งของเย่เหยา ยามราตรีเงียบสงัด ก็ได้แต่ชมฉู่เซียวไม่ขาดปาก
เพื่อต้นหญ้าสามวิญญาณเจ็ดวิญญาณ ไอ้หนุ่มนั่นกล้าบุกเข้าเขามีดทะเลเพลิง ความรักถึงเพียงนี้ ช่างเป็นสามีที่เป็นแบบอย่างจริง ๆ
ฟู่ว!
ลมหายใจหนักอึ้งที่ฉู่เซียวผายออกมา ดูอิดโรยไม่น้อย ในวิญญาณมีตะปูตรึงวิญญาณปักอยู่ ทรมานยิ่งนัก
เขาก็เคยลองดึงออกมา แต่สุดกำลังจะทำได้ ตะปูนั้นราวกับตราประทับ ดูเหมือนหลอมรวมเป็นหนึ่งกับวิญญาณของเขาแล้ว
ซ่อนมังกรซ่อนพยัคฆ์ ความน่ากลัวของเชื้อพระวงศ์ต้าฉิน เขาได้ประจักษ์จริง ๆ ใครจะรู้ว่าใต้บัลลังก์ของฉินหลงจุน ยังมีผู้มีฝีมืออีกเท่าใด
เมืองเซี่ยง
จากแผนที่ เมืองนี้กับเมืองโบราณไจซิงและเมืองโบราณเยวี่ยตะวันตก ตั้งเป็นรูปสามเส้า ระยะห่างระหว่างกันไม่ต่างกันมากนัก