ฮื้อ!
เคร้ง เคร้ง...!
มังกรขาวคำรามลั่น
หงส์ร้องไห้ฟ้า
ทั้งหล้าฟ้าดินของตงหลิงกวนลุกเป็นไฟ ฟ้าผ่าฟ้าร้องก้องกัมปนาท จักรพรรดิทั้งสองปะทะกันมาหลายรอบ ยังไม่อาจตัดสินแพ้ชนะได้
ฉินหลงจุนผู้ไต่ถึงขั้นวิญญาณอนัตตานั้นแข็งแกร่งเกินใคร ร่างมังกรแห่งธรรมลักษณ์เปลี่ยนกายใหญ่โตกว่าภูเขา พันเกลียวอยู่บนห้วงฟ้า บีบข่มฟ้านภาให้สั่นสะเทือนถล่มทลาย
ฝ่ายหงส์เทพวิญญาณด้วยกายหงส์เซียนก็ไม่ใช่เล่น อาบเพลิงศึกษงสู้ อิทธิฤทธิ์ประจำสายเลือดทีละหนึ่งล้วนเป็นมหาวิชาสังหาร สละทุกอย่างเพื่อปลดปล่อยออกมา
เพราะใจร้อนจะช่วยคนอยู่รึ!
นางตั้งแต่เริ่มรบก็ปลดปล่อยกำลังเต็มที่ไม่สะสมแม้แต่น้อย ว่าเป็นการพนันชีวิตแลกด้วยชีวิตก็ไม่เกินจริง
และด้วยวิธีรบแบบไม่แคร์ชีวิตของนางนี่เอง ทำให้ฉินหลงจุนต้องทุกข์ทรมานยิ่ง ถึงกับเคยถูกตีแตกพ่ายจนเกือบสิ้นสติมาแล้ว
มัดทำลาย!
หงส์แผ่ปีกสู่ฟ้าเก้าชั้น พัดพาเพลิงร้อนไหม้คลุมครึ่งฟ้า เผาธรรมลักษณ์มังกรทองจนแตกร้าวเสียเป็นเสี่ยง ๆ
"ทลาย!" ฉินหลงจุนก็พ่นสายฟ้าจากปาก กลายเป็นแสงดาบพาดขวางนภา ฟันธรรมลักษณ์หงส์ขาดเป็นสองท่อน
จักรพรรดินีต้องถอยร่น พลังสะเทือนของแสงดาบน่าสยดสยองทำให้ฉลองพระองค์หงส์ชุ่มโชกโลหิต กายกำเนิดแรกเริ่มถูกฉีกขาด ก้าวเซถอยหนึ่งก้าว แทบร่วงจากห้วงฟ้า
แต่ฉินหลงจุนก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน เพลิงหงส์เซียนเดชานุภาพ ละเลยเนื้อหนังโดยตรงเผาต่อสามวิญญาณเจ็ดพลับพลา ถ้าไม่ได้อยู่ในขั้นวิญญาณอนัตตา คงถูกเผาจนเสียครึ่งชีวิตไปแล้ว
"สมเป็นอันดับสองของใต้หล้าจริง" ราชครูแห่งต้าซวนสูดลมหายใจลึก นับตั้งแต่จักรพรรดินีรวมต้าซวนเข้าใต้อำนาจ นับเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นนางในสภาพอนาถเช่นนี้