ฟิ้ว!
การหลบหนีของคนสวมหน้ากากน้ำแข็งสลัก เป็นทางที่พุ่งผ่านไปด้วยแสงอาทิรุ้งพาดเลือด
โชคดีที่ยามราตรีคนน้อย และทิศที่เขาหนีไปก็แทบไม่มีร่องรอยมนุษย์ ไม่เช่นนั้น ผู้ใดได้เห็นร่างเปื้อนเลือดเช่นนี้ ย่อมตกใจสยองขวัญแน่นอน
ไม่เหลือรูปลักษณ์ของมนุษย์แล้ว เหลือเพียงครึ่งร่าง คนที่รู้จักย่อมรู้ว่าเขาคือมนุษย์ คนที่ไม่รู้จัก ย่อมเข้าใจว่าเป็นปีศาจดุร้ายที่คลานออกมาจากที่ใดสักแห่ง
"ไม่ตายไม่เลิก" ผู้อาวุโสเซียวไล่ตามมาแล้ว ระหว่างทางเผาผลาญเลือดเนื้อจิตวิญญาณของตนเอง เพื่อกดข่มความเย็นเจ็บภายในร่าง
คนสวมหน้ากากน้ำแข็งไม่มีเวลาแยแสเขา กำลังพยายามสมานบาดแผลอย่างเต็มกำลัง ระหว่างพุ่งผ่านแนวเนินเขา ยังกลืนกินโอสถลงไปหนึ่งเม็ด
จะว่าไปเม็ดโอสถนี้ก็วิเศษนัก หมุนกลับสิ่งเน่าเปื่อยให้กลายเป็นสิ่งมหัศจรรย์ ไม่นานนัก กระดูกขาวโพลนของเขาก็งอกเนื้อหนังขึ้นมาใหม่
"ทั้งหมดนี้ก็เพราะเจ้า"
ใบหน้าใต้หน้ากากบิดเบี้ยวจนน่าขนลุก คำสาปย่อมมุ่งไปยังผู้ที่เปิดแนวกักขังจับเขาไว้
ก็เด็กหนูตัวดีนี่เอง นึกว่าเป็นเพียงตัวเล็ก ๆ ไร้ชื่อเสียง ใครจะไปเดาว่ารู้แจ้งวิชามิติ แถมยังฝึกวิชา《หนึ่งปราณแปรเป็นสามพิสุทธิ์》สำเร็จ
ที่สุดของความไม่คาดคิดคือ ไอ้นั่นยังเรียกใช้ค่ายกลสังหารเซียนของตระกูลเซียวได้ พลาดพลั้งเพียงก้าวเดียว เกือบต้องฝังร่าง นับตั้งแต่ก้าวสู่กึ่งขั้นอนัตตา ยังไม่เคยได้รับความพ่ายแพ้อันใหญ่หลวงเช่นนี้มาก่อน
ไม่จบ
เรื่องนี้ยังไม่จบ
เมื่อได้รับการฟื้นฟูแล้ว
ย่อมต้องไปขอบัญชีกับเขาให้จงได้
เขามีความคิดเช่นนี้ คุณชายฉู่น้อยก็มีเช่นกัน ผู้อาวุโสเซียวไล่ฆ่านำหน้าไป เขาจึงพุ่งไล่ตามอยู่เบื้องหลัง ความเร็วไม่อาจเทียบครึ่งก้าวอนัตตา มีอยู่หลายครั้งแทบจะหลงทางเสียแล้ว
ดีที่เขามีสมบัติวิเศษไล่ตาม ตราบใดที่ระยะไม่ไกลเกินไป ก็จะชี้ทิศทางให้ ไม่ต้องรอวันหน้า เลือกวันไม่เทียบเจอวัน คืนนี้ก็ขอแบ่งแยกเป็นตายกันเลย
"อยู่ต่อ!"
โทสะพร่าพรายพ้นฟ้า ทำให้ผู้อาวุโสเซียวแม้แก่ชราก็ยังขุดศักยภาพอันทรงพลังได้ ก้าวเดียวข้ามมิติว่าง ตามถึงระยะพันฉาง ไม่เสียเวลาพูดพล่ามสักคำ ปลดปล่อยกระบี่ฟันลงทันที