"ภายในสามวันไม่มา...ฆ่าไม่ปล่อย!"
ผู้บัญชาการใหม่แห่งแดนเหนือ มีอิทธิฤทธิ์ทางราชการไม่เบานักนี่นา ฟ้าเพิ่งสางก็ขึ้นโชว์อำนาจ ด่าจนหน้าแดงคอหนา
เขาย่อมโกรธ เป็นถึงผู้บัญชาการทั้งแดน คำสั่งระดมพลกลับไม่ค่อยเป็นผล ยังมีพวกไม่เชื่อฟัง อืดอาดอยู่กลางทาง
ตามการประมาณของเขา เมื่อครึ่งเดือนก่อนควรเปิดสงครามไปแล้ว แต่กลายเป็นว่า...กำลังพลยังไม่ครบ ถ้าพวกกบฏชิงเฟิงรอดหนีไปได้ในจังหวะนี้ อาจารย์ไม่ฟันเขาสองท่อนก็แปลก
ชักช้าอย่างไร ย่อมมีวันมาถึง โดยมีแผ่นดินเก่าชิงเฟิงเป็นศูนย์กลาง ทิศตะวันออกตะวันตกใต้เหนือต่างมีผู้บำเพ็ญหนึ่งแสนนาม ก่อเป็นวงล้อมสมบูรณ์
มองจากฟากฟ้าลงมา เหมือนทะเลสี่มหาสมุทรที่คลื่นซัดสลอน ส่วนแผ่นดินเก่าชิงเฟิงยิ่งดูเหมือนเกาะเล็ก ๆ ที่อาจถูกกลืนกินได้ทุกวินาที
สายตาชาวโลกไม่พร่ามัว ต่างมองกันจากไกล ๆ หลายคนก็ด่าในใจ "ไอ้นั่นคงบ้าไปแล้ว ถึงกับระดมกองทัพเกราะดำเซียนกวานมาด้วย ถ้าอาณาจักรศัตรูยกมารุกราน...ใครจะหยุด?"
มีข่าวลอดเข้ามาว่าอาณาจักรมังกรดำไม่มีเวลาเหลือให้เรื่องอื่น กำลังร่วมกับต้าฉิน อาณาจักรหยินเยว่ และอาณาจักรเย้ารื่อ เข้าโจมตีต้าซวน
พูดให้ตรง ต้าฉินกับอาณาจักรมังกรดำบัดนี้นับเป็นพันธมิตร ก่อนทำลายต้าซวนลง ต่างจะไม่รุกรานกัน
"ยอดยิ่งนัก"
มองกองทัพอันกล้าหาญของต้าฉิน ศิษย์เทียนจีล้ำหน้าใคร ๆ แม้ไม่ได้สวมฉลององค์พญางูใหญ่ ก็สวมชุดเกราะเต็มตัว สง่าราศีเกรียงไกร
ก่อนศึกใหญ่ มีธรรมเนียมหนึ่ง...คือปลุกขวัญกำลังใจ
เขาก็ไม่ยกเว้น คาดกระบี่ทหารที่เอว ยืนเด่นบนฐานที่สูง ตะโกนร้องทีละคำ ดังก้องดั่งฟ้าผ่า "พวกกบฏก่อกวนต้าฉินข้า วันนี้ ข้าผู้เป็นแม่ทัพนี้จะนำพานายทัพทั้งปวง กวาดล้างกบฏให้สิ้นซาก....."
ตะโกนดัง ไม่ได้แปลว่าขวัญกำลังใจสูง ดูที่ใต้ฐาน ครึ่งหนึ่งกำลังแคะหู บางนายก็หาวต่อหาว
เข้าใจผิดอย่าไป ไม่ใช่ว่ายังไม่ตื่น แค่ไม่พอใจใครบางคนเฉย ๆ หมาแมวอะไรก็เป็นผู้บัญชาการแดนเหนือได้ เจ้านี่เก่งศึกสงครามหรือ?