คนหายไปแล้ว?
ปีศาจดาวตกที่หัวเราะเยาะอยู่กลับหัวเราะต่อไม่ได้อีกแล้ว มนุษย์ที่มีชีวิตสองคน หายไปราวกับระเหิดจากโลก...หายไปไหน?
จะหายไปไหนได้
หายไปเที่ยวโลกสีชมพูน่ะสิ!
ผู้ที่พาร่างใครบินครั้งนี้ เล็งแม่นยำนักหนา พุ่งหัวลงสู่สำนักโสเภณีโดยตรง ยังได้ยินแว่วๆ เสียงหวานเยื่อใยดังขึ้นเป็นระยะ: ท่านทูนหัว มาช้าจังเลยนะ!
ฉู่เซียวไร้อารมณ์จะดื่มสุราเล่นข้างหญิงงาม เขามิได้ใส่ใจบาดแผลเต็มกาย พลิกตัวกระโดดลุกขึ้นทันที ไม่ทันคิดก็โถมตัวเซไปหาเจียงซูเหยียน ลงมือก่อนย่อมได้เปรียบ
การจับคนต้องรีบ ความคิดของประมุขนิกายรากษสในขณะนี้ก็เช่นเดียวกัน ผนึกศิษย์ท่านปราชญ์เสีย ที่เหลือก็จัดการง่าย
เรือแห่งมิตรภาพ! ก็ล่มลงเพียงนั้น
ก่อนหน้านี้มีปีศาจดาวตก ที่ต้องการฆ่าฟันแย่งชีวิต ฝีมือเดี่ยวไม่ใช่คู่ปฏิปักษ์ จึงจำต้องร่วมมือก่อนรบ
แต่ตอนนี้! หลุดรอดมาได้แล้ว ไม่มีภัยจากภายนอก ย่อมต้องเอาเปรียบยามคู่ต่อสู้เจ็บป่วย
"อือ!"
ฉู่เซียวเพิ่งจะบันดาลเวทมนตร์ผนึกกั้น แต่กำหนดยืมเวทสิ้นสุดแล้ว เส้นเอ็นกล้ามเนื้อล้าพล่าน แม้ฝ่ามือที่ปล่อยออกไป ก็สูญสิ้นอำนาจในชั่วขณะ
บังเอิญจริง วิชาสละอายุของเจียงซูเหยียน ก็ระดมเลือดลมดวงสุดท้ายจนหมดสิ้น ขาอ่อนแรงลง กลายเป็นไร้พลังเช่นกัน
ฉากต่อมาช่างตลกขบขันนัก ฉู่เซียวอาศัยจังหวะคว้าปกเสื้อของเจียงซูเหยียนไว้ ส่วนเจียงซูเหยียน ก็กระชากเส้นผมของเขาเอาไว้
ผู้บำเพ็ญขั้นเก้าภูมิหนึ่ง ขั้นวิญญาณอนัตตาหนึ่ง ก็ทำสงครามด้วยวิธีทุบตีดั้งเดิมที่สุดเช่นนี้ ไม่มีใครยอมแก่ใคร
"เจ้าหญิงเสือนี่ แรงมือช่างหนักนัก"
"ปล่อย!"
"ยังกล้ากัดข้าอีก"
มีคนดูอยู่
นั่นแหละ บนเตียงมีชายหนึ่งหญิงสอง ต่างหน้าตื่นตระหงกัน กำลังสมสู่รักอย่างลึกซึ้งกันอยู่? ในห้องกลับมีคนสองปรากฏขึ้นเฉย ๆ แถมไร้คำพูด ลุกขึ้นมาทุบตีกันทันที