"เฮ้อ... ถุ่ย!"
เหล่าคนที่เดินออกจากสำนักหินต่างบีบจมูกรัดรัด พร้อมสาปแช่งไม่หยุดปาก
คนในถนนต่างงุนงง เมื่อถามไถ่จึงรับรู้ว่า นายคนหนึ่งซื้อก้อนหินด้วยราคาแพงลิ่ว ผลออกมาเป็นก้อนอุจจาระเสียได้ กลิ่นนี่ชะมัด!
แต่ก็ยังมีคนไม่รังเกียจกลิ่นเหม็น นั่นไง ท่านชายสามตระกูลฉู่กำลังซุกมือเดินไปมาในสำนักหิน โพรงจมูกยังอัดสำลีเต็มๆ
เบื้องหลังนาง เซี่ยงอวี่กลับย่อยไม่ทัน ไปทางไหนก็แอบโอ้กอ้าก และน่องไก่ที่ยังกินไม่หมด ก็หมดรสชาติไปทันที
เขายังนับว่าดี ที่เดือดร้อนที่สุดคือสองคนนั้น — เต๋าเหรินหลี่ กับ ท่านเต๋าหวง คนหนึ่งมองพลาดไม่เป็นไร แต่กลับไปพัวพันกับก้อนอุจจาระหมาจนสิ้นสุดสายสัมพันธ์มิได้
และวาระแบบนี้ ก็ยังเป็นสองพี่น้องที่รีบวิ่งเอาเงินไปซื้อเอง สามร้อยห้าร้อยตำลึงก็ช่างเถอะ แต่นี่คือราคาฟ้า คือเงินที่ต่างคนต่างรวบรวมกันมา ชาตินี้ต้องเจอผีเข้าให้จริงๆ
"วันนี้ มาแบบไม่เสียเที่ยวจริงๆ"
คนดูความ ไม่เคยกลัวเรื่องใหญ่ คนแอบหัวเราะเยาะก็เก็บมาได้เป็นกำๆ
สองคนนั้น อาศัยประสบการณ์นิดหน่อยที่เคยเจาะได้ของวิเศษ วันปกติไม่เคยขาดปากชี้นำขุนเขาและสายน้ำในสำนักหินเลย
ครั้งนี้เจริญแล้ว ก้อนอุจจาระหมาโด่งดัง อีกไม่กี่วันจะเป็นที่ฮือฮาทั่วทั้งแคว้นต้าฉิน
"ดูสิ เจ้าทำความดีอะไรไว้" เจ้าของสำนักหินโทสะพลุ่งพล่าน ตบหน้าตบหลังดุด่าเข้าให้เต็มๆ
หญิงสาวชุดม่วงนั่นแสนจะอยุติธรรม! นางเป็นเพียงหัวหน้าน้อยผู้รับผิดชอบเจาะหิน ผีเข่งจะรู้ว่าข้างในมีอะไร
ก้อนหินถูกโยนทิ้ง บริเวณนั้นถูกผนึกไว้ โรยเครื่องหอมลงไปเป็นวงกว้าง แต่ธุรกิจก็ยังต้องทำต่อไม่ใช่หรือ
"ท่านพี่วานร?" ฉู่เซียวยังคงเที่ยวชม ทุกครั้งที่เดินถึงก้อนหินใด ก็จะแอบชำเลืองมองลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์สักครั้ง
"มองอยู่นี่?" ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์หาวคำหนึ่ง กวาดสายตาผ่านไปทีเดียว ก็เห็นแต่ของเหลือใช้ไร้ค่าทั้งนั้น ไม่คู่ควรแก่สายตาอันเชี่ยวชาญเลย