ค่ำคืนของต้าฉิน ถูกย้อมไปด้วยสีเลือด
เชื้อพระวงศ์เปิดศึกสังหารไม่เว้นใคร ตั้งแต่ผู้อาวุโสรุ่นชางที่สำเร็จกึ่งขั้นอนัตตา จนถึงผู้บำเพ็ญกำเนิดแรกเริ่มขั้นต้นแห่งรุ่นหวง ถูกออกหมายตามล่าไม่รู้กี่ชีวิต
ความพินาศเห็นได้ทุกหนแห่ง จนหัวเมืองทั้งปวงหวาดหวั่น แม้แต่ตระกูลใหญ่ที่มีรากฐานลึกหยั่ง ก็ยังปิดประตูลูกหลานไม่ให้ออกจากบ้าน เกรงโดนภัยระส่ำระสาย
ทุกคนรู้ดีว่าคราวนี้ไม่ใช่การเล่น ๆ องค์ไท่ซ่างหวงผู้สูงส่งเหนือสิ่งใดทรงบันดาลโทสะอย่างแท้จริง ทรงตั้งพระทัยจะกวาดล้างครั้งใหญ่โดยไม่เคยมีมาก่อนด้วยหัตถ์เหล็กและเลือด
“โหดร้ายเหลือเกิน!”
ต้าฉินมี 380 เมือง แทบทุกหน้าประตูเมืองล้วนแน่นไปด้วยเงามนุษย์
เงยหน้ามองหอคำเฝ้าเมือง ตรงไหนก็ตรงนั้นแขวนศีรษะเปื้อนเลือดเป็นแถวเป็นแถว
ความหมายของเชื้อพระวงศ์ชัดเจน — ผู้ใดขัดพระประสงค์ จบชีวิตเช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด ฆ่าไม่ยกโทษ
นี่คือพายุแห่งการสังหาร
กวาดไปทั้งต้าฉิน
สำนักศึกษา ตระกูลใหญ่ กองทัพ นักบวชเร่ร่อน... วงกว้างจนแม้แต่อาณาจักรมหึมาทั้งหลายได้ยินก็ยังสั่นหนวด
หัตถ์ขององค์อันดับสองแห่งใต้หล้า แข็งกร้าวจริง ๆ ไล่เลียงประวัติศาสตร์ก็หาจักรพรรดิเลือดเย็นไร้ความปรานีเช่นเขาไม่ได้เลยสักองค์
สังหารหมู่ขนาดนี้ ต่างอะไรกับกลางเมืองสงคราม ตั้งแต่ต้นจนจบ ที่สูญเปล่าคือรากฐานของบ้านตัวเอง
หากเป็นเมื่อก่อน อาณาจักรมหึมาทั้งหลายต้องร่วมกันยกทัพเข้ากัดกินเนื้ออ้วนชิ้นนี้ของต้าฉินไปแล้ว
แต่เดี๋ยวนี้! แม้ความคิดที่จะขยับตัวก็ไม่มี
ก็ว่าไว้แล้ว ตราบที่ฉินหลงจุนยังมีชีวิตอยู่บนโลก ตัวเขาก็คือเงาบีบคั้นที่ทรงพลัง
แต่ก็มีไม่ยอมก้มหัวบ้าง
เช่นราชวงศ์ต้าซวน ที่ระดมทัพกันทั้งคืน
มองลงจากฟ้า เห็นเพียงสายธารเงามนุษย์นับไม่ถ้วน ไหลบ่ารุกล้ำเข้าสู่ชายแดนต้าซวน–ต้าฉิน กำลังพลมหาศาลถึงหนึ่งล้านนาย