โลกที่ผู้แข็งแกร่งคือผู้สูงศักดิ์ ชายชาตรีรับภรรยาถึงสามคนสี่นาง ย่อมเป็นเรื่องสามัญธรรมดา
ฉู่เซียวเป็นข้อยกเว้น เพราะเป็นผัวที่ยำเกรงเมียนัก! พอท่านเท่านั้นเอ่ยคำว่า "ลูกเขย" ใบหน้านั้นก็ถูกบิดจนเขียวป่นปี้
ยังคงเป็นน้องเหยาที่อ่อนหวาน แต่ภูตมารวิญญาณนี่ช่างร้ายกาจสุดๆ เมื่อคืนเพิ่งจะล่วงละเมิดสามีผู้คนไป วันนี้ก็ยังลงมือลงไม้เสียแล้ว
“เขียนหนังสือหย่าเป็นไหม? ไม่เป็นข้าจะสอน” ผู้เฒ่าเทียนจิ้มฉู่เซียว พลางทำหน้ากระตุ้งกระติ้ง
"มีแรงมั้ยเนี่ย?" ฉู่เซียวเข้าเม้มแก้มตัวเอง ครั้นมองไปทางภรรยา ก็เจอเพียงดวงตาที่จะกินคนเป็นอาหาร
ภายนอกโกรธกริ้ว แต่ภูตมารวิญญาณแอบชื่นใจอยู่เนื้อเดียว ได้สวมร่างเย่เหยา ใช้อำนาจหน้าที่แก้แค้นส่วนตัว จะให้ฟูฟ่องกว่านี้ก็ไม่มี
ชื่นก็ชื่น แต่นางก็ยังกลั้นแค้นไว้ในใจ ยัยเด็กแห่งประตูลัสซา สักวันหนึ่งจะให้เจ้าจำกันแน่
เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้
ไม่นาน ก็มีคนตามหามา นั่นคือท่านดิน ซึ่งนำพวกคนสติฟั่นเฟือนมาด้วยเป็นกลุ่ม
นั่นก็คืออู่เต๋อและพวก ผู้เฒ่าคนนี้ยืนกรานว่าเขากับฉู่เส้าเทียนเป็นพวกเดียวกัน จึงแวะมาดูสักหน
ยังไม่ทันใกล้เข้า ก็เห็นศิษย์น้องคนเล็กแล้ว คณะชิงเฟิงต่างดีใจเป็นล้นเป็นพ้น ห่างกันมาหลายวัน คิดถึงยิ่งนัก วันนี้ได้พบกันใหม่ ย่อมมีความซาบซึ้งปะปนมาด้วย
แต่ความซาบซึ้งนั้น กลับกลายเป็นความตกตะลึงสยดสยอง ชิงเฟิงของเขาได้บุคคลเดือดคนหนึ่ง ฆ่าทะลุตงหลิง ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วใต้หล้า!
"ดีเหลือเกิน" ฉู่เซียวเห็นอาจารย์อาฝูซี จึงถอนใจหนักหน่วง คืนวานนี้เป็นเรื่องเสี่ยงอันตรายยิ่ง หากพลาดพลาดสักนิด คงต้องมีการสูญเสียชีวิต
"ภูตมารวิญญาณตายซาก!" ผู้อาวุโสใหญ่ด่าขึ้นมาเสียงดัง คนของชิงเฟิง รวมถึงฉู่เซียวด้วย ต่างมีใจเดียวกันนี้ หากไม่ถูกแย่งฮุนหนึ่งส่วนไป อาจารย์อาจะไปอยู่ในสภาพหม่นหมองไร้ซึ่งสติได้อย่างไร