คนเราหากเชื่อมั่นในตนเองเกินไป มักไม่ใช่เรื่องดีนัก
และประมุขแห่งนิกายล่อฉาก็คือตัวอย่างที่ดีเยี่ยม นึกว่าจะสามารถจับศิษย์ของท่านอาจารย์ได้โดยไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย แต่ผ่านการปะทะมาแล้วหนึ่งรอบ ไม่เพียงไม่สามารถปราบลงได้ กลับถูกทำร้ายจนเหลือชีวิตเพียงครึ่งเดียว
ณ บัดนี้ ทั้งร่างเต็มไปด้วยบาดแผล พลังเลือดพังทลาย จะยืนให้มั่นคงยังไม่อาจ ในความทรงจำของนาง ไม่เคยเสียท่าเสียทีถึงเพียงนี้มาก่อน
ถ้ารู้เช่นนี้ก็ไม่ควรเดินทางมาเพียงลำพัง แม้พาผู้บำเพ็ญขั้นรู้แจ้งสวรรค์มาเพียงคนเดียว ก็จะสามารถสังหารฉู่เส้าเทียนในนาทีชี้ขาดได้
เจ้าเด็กนั่นก็ไม่ได้ดีไปกว่านางเท่าไร เมื่อตกอยู่ในภาวะอ่อนแรง ย่อมเป็นได้เพียงแกะที่รอวันเชือด
ซ่อมรั้วหลังแกะหลุด
ยังไม่เสียกาล
นางรีบจุดอักขระเวทส่งเสียง เรียกมือสังหารแห่งนิกายล่อฉา ให้รีบส่งฉู่เซียวลงถนนสู่ปรโลกให้ทันก่อนที่เขาจะฟื้นแรง
ได้รับคำสั่ง!
ราตรีมืดมิด เงาร่างจำนวนมากดุจภูตผี ลอดเลาะผ่านความมืดจากทิศทั้งสี่ พุ่งตรงสู่ป่าภูเขาที่พังทลายนั้น
ประมุขสั่งแล้วว่า ฉู่เซียวบาดเจ็บสาหัส ไร้พลังต่อสู้ ผู้ใดสามารถสังหารเขาได้ จะได้รับรางวัลเงินสิบล้าน
เย็นชา!
ใต้แสงจันทร์ในป่าภูเขา ลมหนาวพัดกระหน่ำ หลงชางเยวี่ยผู้ไร้ซึ่งพลังบำเพ็ญสั่นเทิ้มด้วยความหนาว แม้จุดกองไฟขึ้นแล้ว มือเท้าก็ยังเย็นเยียบ
ดังนั้น หุ่นเชิดของฉู่เซียวที่ยังไม่ทันได้เก็บกลับ นางจึงล้วงเอาเสื้อผ้าออกมา ทีละชิ้นสองชิ้น คลุมทับร่างตนเอง
ฮึ่ม อุ่นสบายแล้ว เฝ้าดูพี่ชายหนุ่มได้อย่างใจสงบเสงี่ยม
และฉู่เซียวก็คือพี่ชายหนุ่มผู้นั้น นับตั้งแต่รู้จักกันมา นางยังไม่เคยได้พินิจใบหน้านี้อย่างใกล้ชิดเช่นครั้งนี้