"ดีนักแล้วเจ้าฉู่เซียว"
มารดาบกระดูกแดงใบหน้าเคร่งเครียดดุดัน พุ่งร่างหลบถอยไปด้านหลัง ร่างกายลุกเป็นเพลิงแท้แห่งกำเนิดแรกเริ่ม ฆาตประสงค์พุ่งทะยานสู่ฟ้าเก้าชั้น
ต่อจากนั้น ก็คือเสียงมังกรคำรามกึกก้อง มังกรยักษ์แปดเชือกพุ่งวนออกมารอบร่าง ตัวใหญ่กว้างราวภูเขา มนุษย์ธรรมดาเมื่อยืนอยู่ใต้ร่างของมัน ย่อมดูราวปลวกตัวจิ๋ว
ฟ้าดินสะเทือนเอมเอิม เสียงคำรามของมังกรยังสั่นสะเทือนมิติลี้ลับไปทั้งนั้น ยอดเขาหลายสิบลูกถูกสั่นพังทรุด ก้อนหินปลายฟ้าระเบิดกระจายไปทั่ว ครื้นครึกวุ่นวายไม่เบา
"อสูรมังกรทิศแปด" ฉู่เซียวเปล่งเสียงหัวเราะเยาะ เปิดธรรมลักษณ์กายทองคำทันใด ยักษ์ร่างมหึมาสูงสะท้านปฐพี กุมอำนาจองค์จักรพรรดิที่คุมสวรรค์ไว้ในมือ
ทำลาย!
มารดาบกระดูกแดงตะโกนก้องดั่งฟ้าร้อง มังกรยักษ์ทั้งแปดรับคำสั่ง คำรามกึกก้องพุ่งเข้าปะทะ ปากกว้างราวเบ้าเลือดทั้งหมดพ่นสายฟ้าออกมา
เรื่องเล็ก ฉู่เซียวแค่เหวี่ยงกระบี่บรรพมังกรออกไป ไม่ว่าจะมังกรหรือหนอน ก็ฟันไม่ยั้ง เศียรมังกรทั้งแปดถูกตัดร่วงลงอย่างสบายดาย
"ยังไม่จบ" มารดาบกระดูกแดงชี้ดาบขึ้นสู่ฟ้า ร่างที่เหลือของมังกรเปลี่ยนรูปร่างตาม กลายเป็นดวงอาทิตย์แปดดวง เปล่งแสงระยับนับหมื่นสาย
ของกลนี้ได้ผลจริง แม้แต่ธรรมลักษณ์ที่เกรียงไกรเช่นฉู่เซียว ยังถูกแสงอาทิตย์เผาจนแหลกสลาย แสงแดดคมดั่งดาบดั่งกระบี่ โค่นทำลายทุกสรรพสิ่ง ฟันฟ้าดินโดยไม่เลือกฝ่าย
"ทำลาย!"
ฉู่เซียวก้าวย่ำลงหนักหน่วงจนยืนมั่น สะบัดแขนขึ้นหนึ่งครั้ง กระบี่วิญญาณสิบแปดเล่มพุ่งขึ้นสวนฟ้า ฟันจนดวงอาทิตย์ระเบิดแตกกระจาย
มารดาบกระดูกแดงครางเสียงต่ำ สะบัดถอยไปหลายก้าว ทุกก้าวที่ถอย ดวงตาก็มืดมัวลงอีกเสี้ยว แววตาที่มองฉู่เซียว เหมือนมองสัตว์ประหลาด
เมื่อครั้งอดีต เขาเคยใช้วิชานี้บาดเจ็บสาหัสถึงหลงเจิ้นผู้ไต่ถึงขั้นอนัตตาแห่งต้าซวน แต่บัดนี้เมื่อเผชิญหน้าเด็กหนุ่มคนนี้ กลับถูกทำลายวิชาได้ในการประมือเดียว
"ยังไปเพ้อเจ้ออะไรอีก" ฉู่เซียวก้าวขึ้นสู่แดนฟ้า ใช้วิชาฟ้าผ่าอนันต์ สายฟ้านับหมื่นสายอาละวาด โถมทะยานลงจากฟ้าเก้าชั้น