เกาะมังกรหมื่นใต้แสงจันทร์ หมอกเมฆพันเกี่ยว นครโบราณบนเกาะสาดแสงไฟระยิบทั้งเมือง ตลอดถนนใหญ่ซอยเล็ก ไม่มีแห่งใดที่ไร้ร่องรอยผู้คนพลุกพล่าน เสียงเรียกขายข้าวของดังไม่ขาดสาย
ยิ่งครึกครื้นที่สุดย่อมเป็นร้านชาร้านเหล้า ทั้งหลายล้วนมีผู้บำเพ็ญอิสระสักสามห้าคนนั่งล้อมวง พูดคุยกันระส่ำระสาย เรื่องที่กล่าวขานล้วนเป็นข่าวลือแปลกใหม่ในยามนี้
และนามของ "ศิษย์ท่านปราชญ์" ก็มักถูกเอ่ยถึงเป็นประจำ เพราะองค์ฮ่องเต้ผู้นั้นพักผ่อนได้ไม่กี่เดือน ก็เสด็จเหนือหมู่ท้องทะเลอีกครา
ย่อมไม่ใช่การเที่ยวชมภูเขาและสายน้ำ หากเป็นการตามล้างบัญชีศัตรู ข่าวแน่นอนบอกว่า พวกคุยซาน อสรพิษเหลือง และสายผู้บำเพ็ญเลือด ได้ถูกกวาดล้างไปแล้วทีละสาย
"ดื่มจอกนี้ให้หมด เฒ่าก็จะเสด็จออกเดินทาง ไปพึ่งพิงมหาอาณาจักรฉู่"
"เป็นอะไรไป เกาะมังกรหมื่นไม่ปลอดภัยหรือไง พาครอบครัวทั้งครอบเรือนจะไม่เหนื่อยหรอกหรือ"
"ถ้าพวกปีศาจเฒ่านั่นคลั่งขึ้นมาจริง ๆ กลืนเกาะมังกรหมื่นทั้งเกาะก็เป็นได้ เฒ่า..."
ตูม!
เสียงระเบิดดังกึกก้องเฉพาะพร้อมหน้า ทำเหล่ามนุษย์สะดุ้งหวาดหวั่น ต่างหันสายตาไปมองนอกเกาะโดยไม่รู้ตัว มีระลอกพลังที่แข็งแกร่งมโหฬาร กำลังกวาดฟ้าพลิกแผ่นดินมาเป็นระลอก
"อนัตตา?" ประมุขหอมังกรหมื่นปรากฏตัวเป็นคนแรก ก้าวย่างเดียวขึ้นสู่ฟ้า ตามมาด้วยบรรดาผู้อาวุโสนับหลายคน ทุกสีหน้าฝ่อเฝื่อน
ยามที่เรื่องวุ่นวายเช่นนี้ หากปีศาจเฒ่าสักตนทำใจละทิ้งทุกอย่างมาก่อความวุ่นวายที่เกาะมังกรหมื่น หากลงมือปะทะจริง ๆ พวกเขาก็สู้ไม่ได้
แต่เมื่อมองเห็นผู้มาชัดเจน เหล่าผู้แข็งแกร่งต่างขมวดคิ้วขึ้นพร้อมหน้า นั่นไหนเลยเป็นปีศาจเฒ่า ชัดแจ้งว่าเป็นชายหนุ่มผมสีขาวในชุดสีม่วง
เมื่อเห็นดังนั้น ประมุขหอมังกรหมื่นจึงคลายใจ มองไปยังฟ้าไกล ยกมือคำนับพร้อมรอยยิ้ม "ท่านเซียวน้อย วันนี้มีโอกาสดีอย่างไรจึงเสด็จมาที่นี่"
"สามวังหกตำหนักขาดคน เราจึงมายังแดนสมบัติของเจ้า เพื่อคัดสรรคู่ครองสักสองสามคน" พูดคำของผู้อื่นให้ผู้อื่นพูดไม่ออก ไม่จำเป็นต้องให้ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ช่วยแซะ ฉู่เซียวเปิดปากก็ออกมาเอง