“เร็ว เร็ว เร็ว”
แดนโยวไห่แห่งนี้ ห้ามพลาดที่ไหนมีความครึกครื้น ยามใดก็ยามนั้นย่อมดึงดูดเงาร่างมารวมกันเสมอ
เกาะหวงหยางในวันนี้ ช่างประดุจเวทีมหรสพยักษ์ ผู้รีบมาชมการแสดงต่างพากันแห่กันมาจากทิศสารพัด
หาชากล้าย่างก้าวเข้าไปภายในเกาะยากนัก เพราะแรงสั่นสะเทือนยิ่งใหญ่เกินไป เพียงเศษเสี้ยวของพลังที่หลงเหลือก็ทำให้ฟ้าดินสั่นสะเทือน
“เป็นศิษย์ท่านฟูจื่อจริง ๆ ” มหาชนทะเลคน ย่อมมีผู้ที่สายตาลึกซึ้งสักไม่กี่คน สามารถมองทะลุถึงแก่นมิติลี้ลับ
ดั่งผู้อาวุโสฟู่โช่ว กำลังสอดมือทอดถอนใจ แม้ห่างไกลนัก เขายังมองเห็นบุรุษที่ศีรษะมีวงแสงล้อมรอบ ย่อมเป็นฉู่เส้าเทียนโดยไม่ต้องสงสัย
ว่ากันว่าเจ้าหนุ่มคนนั้น ฝีมือสูงจึงกล้าหาญยิ่ง ไม่นานมานี้เพิ่งปะทะกับราชาหมัดยาพิษ ไล่ตามหนีตามกันจนโจษจันกันทั่วสารทิศ
คืนนี้ ยังบุกยกกองมาถึงเกาะหวงหยางอีก หากไม่รู้หรือ ว่าที่แห่งนี้คือโยวไห่ มิใช่แดนราชวงศ์ของเขา ผู้สามารถปราบปรามเขาได้นั้นมีมากมาย
“ด้วยรากฐานของหวงหยาง ในดินแดนของตนเอง กลับไม่อาจจับตัวฉู่เซียวได้ ช่างเป็นเรื่องเลื่องลือของโลก” ผู้กล่าวคือชายหนุ่มชุดขาว
เมื่อเห็นเขา ผู้อาวุโสหลายคนต้องขมวดคิ้ว ดวงตาแฝงความระแวงหวาดกลัว มีบางคนถึงกับลากเท้าถอยออกโดยสัญชาตญาณ เอามือปิดใบหน้า พยายามห่างไกลให้มากที่สุด
ไม่ใช่ความผิดของพวกนาง เพราะบุรุษผู้นี้มาจากที่ใหญ่โตเกินคาด เป็นประมุขแท้จริงแห่งสำนักหมื่นมังกร มีชื่อเสียงเรื่องอารมณ์บูดบึ้ง ใครทำให้ไม่พอใจ รับลูกตบใบหน้าเป็นของแถมแน่นอน
สายตาหวาดกลัวจากทั้งสี่ทิศ ประมุขสำนักหมื่นมังกรมองเฉยเมย ยืนอยู่อย่างสุขสบายนั้นเอง มองไปยังเกาะหวงหยางข้ามฟากฟ้า ในใจอยากชูนิ้วโป้งให้ฉู่เซียวเป็นที่สุด
ที่พำนักลับของเซียนหวงหยาง ย่อมไม่ใช่เกาะเล็ก ๆ ธรรมดา มีม่านพลังกั้นระดับเซียนประดับไว้ เขาเคยมาถึงที่นี่เมื่อครั้งอดีต ถูกขังอยู่นานถึงครึ่งเดือน