“อ๊า...!”
ครึ่งก้าวสู่อนัตตาย่อมมีขั้นเก่งช้อยด้วยกัน
กุ่ยเมี่ยนลอก็เป็นเพียงมือสมัครเล่น ทำท่าดุดันราวเสือได้ทุกท่า สุดท้ายถูกคุณชายสามแห่งตระกูลฉู่ ศึกเพียงครั้งเดียวตีจนขาพิการ
เมื่อเสียงกระหน่ำสงบลง เขาก็เหมือนหมูตาย นอนแน่นิ่งอยู่กองกรวด การฝึกฝนตลอดชีวิตถูกกระจัดกระจายเกลื่อนกลาด ก่อนจะหมดสติ ใบหน้าเขายังคงเป็นหน้าของล่วยคุนในวันวาน เจ็บใจและเศร้าหมอง
สองพี่น้องเป็นทั้งคู่เพื่อนร่วมชะตากรรม คนหนึ่งเป็นศิษย์ของเทียนจีจื่อ อีกคนเป็นศิษย์ในสังกัดเทียนชูจื่อ ทั้งคู่เพิ่งฝ่าฟันขึ้นถึงครึ่งก้าวสู่อนัตตาไม่กี่วันมานี้ แต่ยังไม่ทันอุ่นตำแหน่งให้ร้อน ก็เจอเทพปราบปีศาจเข้าให้
“ส่งของคืนมา” ร่างแยกของฉู่เซียวก็รู้หน้าที่ของตัวเองดี ชิงมุกมังกรหยกคืนมาแล้วส่งต่อให้อวี่เทียนหลิงทันที แถมยังชี้ไปที่สาวคนนี้ แนะนำภรรยาให้เขาอีกหรือ?
“ขอบพระคุณ” ครั้งเมื่อผนึกมุกมังกรหยกเข้ากับร่างอีกครั้ง แก้มซีดขาวของอวี่เทียนหลิงก็กลับมาแดงระเรื่ออีกคราหนึ่ง ฐานการบำเพ็ญที่เกือบจะแตกสลายก็มั่นคงในวินาทีนั้น
“เจ้าคงจำตัวคนนี้ได้” ฉู่เซียวหิ้วร่างหน้าปิดผีโรลด้วยมือเดียว โยนลงข้างตัวอวี่เทียนหลิงอย่างไม่ใส่ใจ
“ศิษย์แท้อันดับหนึ่งในสังกัดเทียนชูจื่อ” เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่เซียวจึงหิ้วคนกลับคืนมาอีกครั้ง
ศิษย์แห่งสำนักมหาอาจารย์แห่งรัฐ แถมยังเป็นศิษย์ใหญ่ ย่อมรู้ความลับลึก ๆ ของสุนัขเฒ่าตัวนั้นมากมาย ต้องพากลับไปยังชิงเฟิง เพื่อให้เมี่ยวหลิงได้ฟังเสียงในใจของมัน
ระหว่างที่พูดคุยกัน เงาร่างมนุษย์ก็พุ่งมาจากขอบฟ้าเป็นกองใหญ่ ผู้นำหน้าคนหนึ่งคือประมุขสกุลอวี่ ที่ถูกหลอกด้วยกลอุบายดึงเสือออกจากถ้ำ แค้นใจจุกอกเต็มเปี่ยม