ปู๊!
"อือ!"
ได้รับการชำระล้างจากเจตนากระบี่หนึ่งแสน แม้ผู้บรรลุขั้นอนัตตาก็ยืนไม่อยู่ ประมุขต้าอวี่ มารดาบกระดูกแดง และปีศาจมารดาวร่วง ต่างกลายเป็นเป้ายิงมีชีวิตสามหน่วย ถูกกระบี่บดขยี้ร่างกายจนพังทลาย
ไม่ถึงกับตาย เพียงแต่กระเด็นไปไกลเหลือเกิน ภูเขาใหญ่น้อยนับไม่ถ้วนถูกชนทะลุไปทีละลูก เสียงสำลักเลือด เสียงกระดูกหักลั่น ดังชัดจับใจได้
"เห็น... เห็นโลกกว้างขึ้นจริง ๆ แล้ว" คนรุ่นใหม่ที่มาดูเพียงรู้สึกร่างกายปวดแปลบ ๆ ก้มมองลงมา จึงรู้ว่าเสื้อผ้าเปียกชุ่ม มิใช่เพราะฉี่รด แต่เปียกไปด้วยเลือด
เจตนากระบี่ของศิษย์ท่านครูช่างน่าสะพรึงยิ่ง แค่พลังส่วนที่เหลือเพียงเส้นด้าย ก็ทำให้อาการบาดแผลกระบี่ปรากฏขึ้นทั่วเนื้อตัวพวกเขา
"ข้าเพียงนิ้วเคลื่อนคำนวณ ก็ทราบแล้วว่าเขาได้เหนือกว่าชิงเฟิงประมุขกระบี่แล้ว" คนรุ่นเก๋านับไม่ถ้วนต่างทึ่งก๊าซ กระหน่ำหนึ่งครั้งเจาะทะลุอนัตตาทั้งสาม ทระนงยิ่งกว่าสิ่งใด
หลายคนมองไปยังฉู่เซียวไกล ๆ ที่ปรากฏคือภาพเลือดนอง ชายผู้ไร้เสื้อผ้าอาบแขนนั้น ดูราวกับไม่เหลือความเป็นมนุษย์แล้ว
ดูท่าการปลดปล่อยหมัดเด็ดที่ทรงพลังเช่นนี้ ย่อมต้องแลกด้วยราคาที่แสนสาหัส และในชั่วเวลาอันสั้น คงไม่มีแรงปล่อยครั้งที่สอง
จริงอย่างนั้น สภาพของฉู่เซียวแย่สุดขีด และดังที่ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์เคยคาด หมัดเด็ดกระหน่ำฟ้าทะยานแผ่นดินหนึ่งแสนกระบี่นั้น ทำให้ร่างกายเขาแทบละลายสลาย
ในจังหวะวิกฤต ความสำคัญของเคล็ดวิชาจึงปรากฏชัด เคล็ดวิชาโกลาหลเวียนแรงดุดัน ฉุกเขาขึ้นมาจากห้วงความตายได้สำเร็จ
"ท่านเจ้าบ้าน" ผู้เฒ่าสองแผ่นดินพากันออกจากปราสาทอีกครั้ง พร้อมทั้งอาจารย์ใหญ่สำนักเทียนจง และผู้แข็งแกร่งแห่งต้าซวนนับหมื่น
ความจงรักภักดีช่างน่ายกย่อง แต่วินาทีถัดมา ผู้แข็งแกร่งทั้งหมดก็ถูกพลังบีบอัดอันทรงฤทธิ์ผลักกลับเข้าสู่หลงเฉิง
"จงรักษาปราการไว้ให้ดี" ฉู่เซียวเช็ดเลือดที่มุมปาก ฝืนยืนหยัดไว้ มหายุทธ์ยังไม่จบสิ้น
ดังที่คิด ทางขอบฟ้าสังหารคำรามคลุกคลี ประกอบด้วยเสียงคำรามโกรธสั่นสะเทือนฟ้า "ดี ดีมาก"