ร่างเทพมังกรถูกฝังให้ดับสูญ ย่อมบ่งชี้ว่าเหตุผลอันเนื่องมาจากชะตาฟ้าแท้-ปลอมได้สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์
ข่าวดังกระจายไปทั่ว ผู้คนยิ่งอาลัยอาวรณ์ โดยเฉพาะชาวฉินเก่ายิ่งเสียดายใจ จบแล้ว กระดานหมากที่ฉินหลงจุงวางกับดักไว้ ในที่สุดก็ตกลงสู่ผงคลี
ฉู่เส้าเทียนชนะ ผู้ที่แรกเริ่มไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะนั่งโต๊ะ กลับพลิกกระดานหมากทั้งใบ ต้าฉินล่มสลาย ต้าฉู่ถือกำเนิดขึ้น เขา... จะสืบสานอดีตและเปิดศักราชใหม่
ยุคใหม่
บ้างยินดีบ้างโศกเศร้า
ชาวต้าฉู่ต่างฟื้นฟูบ้านเมืองในความสงบ ตั้งแต่สูงสุดจนถึงต่ำสุด ล้วนเต็มเปี่ยมด้วยแรงกาย มองไปทางไหนก็เห็นแต่อนาคตที่สดใส
ตรงกันข้าม พวกหนูน้อยแห่งอิวไห่บางส่วนกลับกินไม่ได้นอนไม่หลับ ต้องฝันร้ายไม่ขาดสาย จักรพรรดิตระกูลฉู่คนนั้น ยังกับแขกประจำในฝันของพวกเขาเสียแล้ว
เอ่ยถึงฉู่เซียว เขาล้มลงไปนานแล้ว นับแต่สังหารหัวเทียนตู ก็หลับใหลมาหลายวัน จนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีท่าทีจะตื่น ร่องรอยแห่งความทรมานระหว่างคิ้วก็ไม่จางหายเสียที
บาดเจ็บสาหัสเกินไป การประมือครั้งนั้นสู้จนน้ำมันหมดตะเกียงดับ บาดแผลแห่งวิถีในวิญญาณก็ถูกฉีกขาดเพิ่มขึ้นกว่าแต่ก่อน พลังวิญญาณรั่วไหลไปทุกขณะ
เรื่องนี้ทำให้บรรดาผู้อาวุโสหนักใจยิ่งนัก แม้แต่หมอเก่งและหมอยาก็ทำอะไรไม่ได้ มาคราใดกลับครานั้น ต้องได้ยินแต่เสียงถอนใจยาวๆ
ราตรีหนึ่ง ณ ป่าไผ่เล็กๆ ในสุดส่วนลึกของวังหลวง เงียบสงบราวกับอีกโลก ฉู่เซียวนอนหลับสบายอยู่บนก้อนเมฆ
วัยเยาว์เต็มเปี่ยมด้วยเกียรติภูมิ แต่ศีรษะกลับขาวโพลน สายเลือดพลังตกต่ำ ใบหน้าซีดเผือด ดูคล้ายชายชราที่โรคร้ายลุกลามจนถึงขั้นสุดท้าย เผลอๆ จะถูกฝังลงหลุมได้ทุกเมื่อ
มีผู้หนึ่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง นั่นคือตงฟางซู่ซิน หรือก็คือภูตมารวิญญาณ นับแต่ตั้งครรภ์สิ่งมีชีวิตน้อย นางอ่อนโยนกว่าแต่ก่อนมากมาย ราวกับภรรยาผู้เพียรดี
"พ่อ?"
วิญญาณน้อยตื่นนอน เสียงแหบพร่าเล็กๆ เรียกหา ถ้าหากไม่ต้องอยู่ในครรภ์ นางคงกระโดดขึ้นไปเล่นบนตัวฉู่เซียวไปนานแล้ว