ผุว!
“อา...!”
สงครามระหว่างราชวงศ์จันทรามืดกับราชวงศ์ต้าซวน ได้กลับด้านกันแล้ว ไม่ใช่ฝ่ายแรกล้อมกระทุ้งฝ่ายหลังอีกต่อไป หากแต่ฝ่ายหลังกลับตีฝ่าตลบตามล่าสังหารฝ่ายแรกไม่ยั้ง
เสียงครวญคราง เสียงกรีดร้อง... ดังกึกก้องทั่วทั้งสมรภูมิ จนคนที่มาดูการณ์ได้แต่สยองขนลุกซ่า
ชีวิตมนุษย์ราวดินป่าหญ้า กำลังถูกแสดงออกอย่างถึงที่สุดตรงหน้าต่อสายตาพวกเขา เมื่อมองลงจากฟ้า สิ่งที่เห็นก็คือภูเขากระดูกศพ แม่น้ำสายโลหิต
“พลังของคนเดียว ทำได้จริงหรือที่จะพลิกฟ้าคว่ำดิน?” ชายชราผมสีเทาเส้นหนวดเครา ลากเท้าเดินบนฟ้า ขณะที่ทหารต้าซวนไล่สังหารกองทัพจันทรามืดอยู่เบื้องหน้า เขาก็เดินตามหลังมาอย่างไม่รีบไม่ร้อน
คนที่มาดูความครึกครื้นอย่างตั้งใจเช่นนางก็ยังมีอีกหลายคน จ้องมองแผ่นดินที่ศพกองเต็มไปหมด แล้วได้แต่ถอนใจฮือฮา
ชัดเจนแล้วว่า พลังของคนเดียว ทำได้จริงที่จะพลิกฟ้าคว่ำดิน
ศึกนี้ หากศิษย์ของท่านปราชญ์ไม่มา หากเขาไม่ได้ฟันอาจารย์ใหญ่แห่งจันทรามืดลง ประตูเมืองแดนใต้ของต้าซวนย่อมถูกตีแตกแน่
เมื่อนั้น ภูเขาศพแม่น้ำเลือด จะเป็นของราชวงศ์ต้าซวน
ผุว!
ระหว่างที่พูดคุยกัน แสงเลือดก็พราวขึ้นอีกครา ร่างหนึ่งแห่งกึ่งก้าวอนัตตาดิ่งร่วงจากห้วงว่างเปล่า
เพ่งมองให้ดี ก็คืออาจารย์ใหญ่องค์ที่สองของราชวงศ์จันทรามืด ที่โดนฉู่เซียวเล่นงานด้วยมือสวรรค์ต้าลอหนึ่งครั้ง จนร่างแทบแตกสลาย
ยังไม่ตาย เขาก็มีชีวิตที่สอง จากเนื้อกายที่พังยับ มีครรภ์โลหิตอันเย็นเยียบหนึ่งแตกร่างออกมา
แต่ด้วยเหตุนี้ วรยุทธ์ของเขาก็ตกต่ำลงมหาศาล จากกึ่งก้าวอนัตตา ลงสู่ขอบเขตที่แปดแห่งรู้แจ้งสวรรค์
แค่นี้ยังห่างไกลจากคำว่าน่าดู ฉู่เซียวแม้แต่เคลื่อนกายในพริบตายังขี้เกียจใช้ วิชาชักดาบเพียงหนึ่ง ฟันมันลงเหมือนฟันแตงโม
สามีไปไหนภรรยาตามไปนั่น
อาจารย์ใหญ่แห่งจันทรามืดเพิ่งเดินทางไป องครักษ์แห่งจันทรามืดก็เดินตามรอยทันที โดนหงส์ส่งไป เนื้อกายพร้อมวิญญาณถูกเผามอดสูญสิ้น