ยามพระอาทิตย์อัสดง วิหารหมื่นมังกรประมูลสิ่งหายากไปแล้วนับร้อยชิ้น ต่อให้หยิบชิ้นใดชิ้นหนึ่งออกมาก็ล้วนทำให้ทั้งที่ประชุมคึกโครมถึงขีดสุด และมากกว่าครึ่งตกเป็นราคาฟ้า
ออกมาข้างนอก ใครเล่าจะหอบลูกคิดติดตัว? ครั้นนับสำรวจเสร็จ ดีจริง! เพียงครึ่งรอบประมูลนี้ วิหารหมื่นมังกรก็ทำกำไรได้ทั้งภูเขาทองภูเขาเงิน
ไม่น่าแปลกใจเลยว่าเหตุใดผู้นี้จึงมีรากฐานมั่นคง สืบทอดมาร่ำรวยมานานนับหมื่นปีไม่เคยเสื่อม เพียงฝีมือระดับนี้ นอกจากราชวงศ์ใหญ่ทั้งหลายแล้ว ผู้ใดจะเทียบได้?
ไม่ต้องพูดถึงมนุษย์ธรรมดา แม้แต่ประมุขแห่งสายลอบสังหารยังคล้ายคลึงกัน ตอนนี้ก็รู้สึกซาบซ่านถึงใจ
นางคือประมุขนิกายล่กฉา ทำมาค้าขายโดยเลียดเลือดบนคมดาบ ตรากตรำมาสามห้าปี ยังไม่เท่าประมูลรอบเดียวของคนอื่น ทำให้อยากเปลี่ยนอาชีพเสียสี่ห้า
หรือจะหาต้นขาใหญ่สักต้นมากอด? นางใฝ่คิดเช่นนั้นในใจ ดีสุดคือแบบที่ร่ำรวยเทียบชาติ หากยังมีพลังฝีมือสักเล็กน้อย ยิ่งจะดีไม่มีอะไรเทียบ
"เจ้ามีของวิเศษ...นามว่าเสวียนจีจู หรือไม่" ฉู่เซียวเอนตัวเข้าไปอีกส่วน เอานิ้วโป๊กโป๊กที่เจียงซูเหยียน
ประมุขนิกายรักษะเบิกตาแวววาวอย่างน่าหลงใหล เอียงคอถาม "ข่าวของเจ้าช่างทันเหตุการณ์นัก ได้ยินมาจากไหน"
"เรา...เดาเอา" ฉู่เซียวยิ้มแห้ง แล้วเลื่อนกลับไปนั่งที่เดิม ตั้งหน้าตั้งตามองแท่นประมูลอย่างจริงจัง
ตามลำดับบนบัญชีประมูล อีกชิ้นเดียวก็ถึงสมุนไพรเซียน เขาเตรียมตัวประมูลไว้แล้ว แม้ต้องสูบรูดทรัพย์สินทั้งหมดจนหมดตัว ก็ต้องชิงมันมาให้ได้
ฟิ้ว!
ท่ามกลางการจับตามองของคนทั้งหลาย หญิงสาวในฉลองพระองค์สีนกยูงยกของชิ้นหนึ่งออกมา คือม้วนหนังสือโบราณเล่มหนึ่ง มียันต์อาคมปิดผนึกอยู่
ไม่ต้องแกะผนึก คนทั้งหลายก็ล่วงรู้ว่าเป็นสิ่งใด — แผนภาพค่ายกลชุดหนึ่ง ชนิดที่หายากยิ่งในโลก เมื่อค่ายกลแผ่ออก รุกได้เข้าโจมตี รับได้ตั้งรับ รวมรุกรับไว้ในเดียว
เล่าลือกันมาแต่ครั้งโบราณว่า เคยมีผู้ทรงฤทธิ์องค์หนึ่งใช้ค่ายกลนี้ขังฆ่าผู้บำเพ็ญขั้นอนัตตาองค์หนึ่งได้ อำนาจค่ายกลห้าวหาญเหลือเกิน