เสียงน้ำซัดสาด...!
มองจากภายนอก ทะเลเลือดนั้นมีคลื่นทะยานสูงส่งนับหมื่นสืบสาย เจียงซูเหยียนเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเงาบัวเลือดดอกแล้วดอกเล่า ผลิบานเต็มแผ่นฟ้า
ชัดเจนว่าบัวเลือดได้สุกงอมแล้ว ของวิเศษหายากในโลกมนุษย์เช่นนี้ ในยามเช่นนี้ย่อมก่อให้อาถรรพ์ของสวรรค์ปฐพีสั่นคลอน ยิ่งระดับสูง ยิ่งอลังการ
นี่มิใช่สัญญาณที่ดีนัก อย่างน้อยในสายตาของนาง ภาพทั้งมวลยิ่งใหญ่เกินไป อาจมิใช่การดี เพราะจะปลุกสิ่งมีชีวิตผู้ทรงพลังให้ตื่นขึ้น
ดูเถิด ขอบฟ้าทั้งสี่ทิศ ล้วนมีแสงระยับ เห็นเงาร่างหนึ่งแล้วหนึ่งเหล่า พุ่งตรงมายังแห่งนี้ ตัวยังไม่ถึง พลังน่าสยดสยองก็แผ่มาถึงก่อน
อีกครั้ง เจียงซูเหยียนใช้วิชาอำพราง ซ่อนกายอยู่ในเงามืด เฝ้าแท่นบูชา พร้อมทุกขณะที่จะสื่อจิตหาฉู่เซียว ขอเพียงอย่าให้เกิดเรื่องบัดซบขึ้น
วูบ!
สายลมพัดกระหน่ำ มีผู้หนึ่งมาถึงเป็นคนแรก ก้าวเท้าแตะพื้นดังกะทบให้สวรรค์ปฐพีสะท้านสะเทือน
จ้องมองให้ชัด มันคือฟูจุนนั่นเอง เจียงซูเหยียนมองเห็นแจ่มชัด หลายวันไม่ได้พบ สำเร็จยศของไอ้นี่ก็ก้าวหน้าขึ้นอีกมาก มีสัญญาณแห่งการเปลี่ยนขั้น
ต่อจากฟูจุนคือปรมาจารย์งูเหลือง ในวันเก่าที่รุมสังหารฉู่เซียว ก็มีเขาเป็นหนึ่ง จนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าศิษย์น้องของเขา หวงหยาง ได้กลายเป็นสิ่งชั่วร้ายอยู่ในทะเลเลือด
"ครึกครื้นเหลือเกิน" พร้อมถ้อยคำล่องลอย ผู้ที่สามก็ปรากฏกาย ฉลององค์สีเลือดปลิวไสว พลังทะยานสู่ฟ้า
ราชันแห่งเลือดนั่นเอง ก็เช่นเดียวกับปรมาจารย์งูเหลือง ไม่รู้เลยว่าผู้อาวุโสแห่งตระกูลตน แอบลอบเข้าไปในทะเลเลือด และถูกฉู่เซียวปราบสิ้นชีพ
ล้วนเป็นศัตรูทั้งสิ้น มีเพิ่มอีกหนึ่งก็ไม่เกินไป ดูนั่น ยายตาบอดไร้ตามองโลก ก็เหยียบแดนฟ้ามาแล้ว
เมื่อเห็นนาง เจียงซูเหยียนก็แค้นจนเขี้ยวคัน คืนนั้นบนเกาะต้นไม้ทอง นางถูกมันคิดอุบายหลอกล่อ แทบเอาชีพไม่รอด ถ้าไม่มีฉู่เส้าเทียน นางคงตายแน่นอน