ของดีต้องแอบกินคนเดียว ยามนี้หัวเทียนตูกำลังเพลิดเพลินกับงานเลี้ยงยักษ์ กินอย่างเมามันสุดฤทธิ์
กระดูกมังกรเทพที่ใหญ่โตทั้งร่าง ถูกเขาดูดกลืนไปแล้วกว่าครึ่ง ทุกคราที่กลืนสารสาระเข้าไปหนึ่งเส้น ร่างกายของเขาก็เปล่งประกายแห่งรัศมีออกมา
เมื่อเวลาผ่านไป ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติอันใหญ่ยิ่งทีละภาพ ก็พร้อมกับเสียงมังกรคำราม แผ่ไปทั่วแผ่นฟ้าสูงสุด
"แดนภูติมาร"
เขานั่งขัดสมาธิหลับตานิ่ง เหมือนกำลังมองเห็นประตูบานหนึ่ง ประตูยักษ์ที่ก้าวข้ามเข้าไปแล้วจะลอยฟ้าขึ้นเป็นอมตะ
บุญวาสนา บุญวาสนาอันใหญ่หลวง เพียงแค่เอื้อมมือถึง เขาผู้เป็นแค่คนธรรมดาจะเปลี่ยนผันเป็นอมตะเทพ
หากแต่สวรรค์ไม่เป็นใจ ณ ช่วงวิกฤติแห่งการเกิดใหม่ กลับมีสายลมมารเล็ก ๆ พัดพลิ้วเข้ามาในเกาะมังกรเทพ ทำให้เขาเผลอลืมตาขึ้นโดยสัญชาตญาณ
เมื่อเงยมอง ก็เห็นเงาร่างหนึ่งที่เลือนลาง นำแสงทองสามศอก ก้าวข้ามม่านฟ้าจากขอบฟ้าอันไกลโพ้น
ราวกับมหาเทพปีศาจ พลังฆ่าฟันคลั่งไคล้ ความหมายแห่งสังหารที่ม้วนไหล ทำให้ทะเลมังกรเทพกลางครึ่งแข็งเป็นน้ำแข็ง
"ฉู่เซียว" หัวเทียนตูพุ่งลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว สีหน้าที่ครวญคลึงกลายเป็นบิดเบี้ยว เดือดดาลจนดวงตาพ่นไฟ
"หัวเทียนตู ไม่พบกันมานาน สบายดีหรือ" ฉู่เซียวเอ่ยเย็นชาแห้งผาก ก้าวสุดท้ายที่ย่ำลง บดขยำแผ่นฟ้าให้สั่นคลอน
"ดี ยิ่งดี" กองเพลิงโทสะในอกของหัวเทียนตู คงถูกกักขังมานานเกินไป พอศัตรูพบหน้ากัน ยิ่งเห็นยิ่งแค้นเคือง จึงฟาดฝ่ามือเข้ามาทันที
"วันนี้ ไม่ตายก็ไม่ยุติ" ฉู่เซียวยิ่งเกรียงไกรกว่า นิ้วห้ากำแน่น ลวดลายลับไหลวนระหว่างฝ่ามือนิ้ว หมัดหนึ่งเด็ดขาดกล้าหาญ เจาะทะลุพลังมังกรเทพ
โครม!
ฝ่ามือกับหมัดปะทะกันกลางอากาศ ระเบิดสายฟ้าวุ่นวายออกมาทั้งแถบ คลื่นพลังที่น่าสะพรึงไหลแผ่คลุมฟ้าดิน ทำให้ทะเลมังกรเทพคลื่นยักษ์ซัดสูงนับหมื่นวา
"อึก!" หัวเทียนตูครางในลำคอ ถอยหลังครึ่งก้าว ฝ่ามือที่สั่นระริก เลือดไหลริน