ปัง!
กึก!
“อาาา.....!”
แผ่นทะเลกว้างใหญ่ทั้งมหาสมุทร ถูกฉู่เซียวกับพวกทำให้โกลาหลวุ่นวาย เสียงบดขยี้ เสียงคำรามลั่น แสงเลือด...ต่อเนื่องระลอกแล้วระลอกเล่า
การปะทะใหญ่ขั้นอนัตตา จะเงียบสงบได้เช่นไร คลื่นพลังส่วนเหลือพร้อมเจตนาสังหารม้วนฟ้าพลิกแผ่นดิน เกาะน้อยใหญ่ถูกกวาดราบไปนับไม่ถ้วน
ฝูงชนจึงต้องล่าถอยไปเรื่อย ๆ ชมการประลองต้องระวังตัว ไม่ต้องพูดถึงผู้ฝึกขั้นรู้แจ้งสวรรค์ แม้แต่ผู้อาวุโสขั้นก้าวครึ่งอนัตตาก็ยังทนแรงสะเทือนไม่ไหว
“ทรงพลังยิ่งนัก”
เสียงทึ่งก้องดังเหมือนคลื่นทะเล ต่อพลังต่อสู้ที่ฉู่เซียวแผ่ออกในวันนี้ต่างสั่นขวัญ เหล่าผู้บรรลุอนัตตานับสิบ กลับถูกเขาเพียงผู้เดียวเล่นงานจนพ่ายแพ้ยับเยิน
จะว่าไป เหล่าปีศาจเฒ่าเหล่านั้นก็อดทนจริง ๆ ต่างคนต่างสู้จนเสียหน้าจนตัว แต่ก็ยังซ่อมซ่อนเก็บเก็บอยู่
อยู่ยืนยาวมานาน ไม่ได้เห็นแก่โลกธรรม์ กลับยิ่งกลัวตายหนักขึ้น ความกล้าหาญที่ยอมสละชีวิต พวกเขาย่อมไม่มี
บางทีเสียงระเบิดกระหึ่มนั้นยิ่งใหญ่เกินไป คนอีกมากมายถูกปลุกให้ตื่น ต่างพุ่งทะยานข้ามฟ้าจากทุกสารทิศ ศึกมหากาฬระดับนี้ พันปีมายากหา!
ที่นี่คนก็ยิ่งชุกชุมขึ้น
บางแห่งคนก็ยิ่งเบาบางลง
เช่นเกาะจักรพรรดิสวรรค์ เมื่อไม่นานยังครึกครื้นไปด้วยเสียงมนุษย์ แต่บัดนี้ว่างเปล่าไร้ผู้คน ต่างพากันวิ่งไปชมความครึกครื้นกันหมด
อันอึดอัดที่สุด ย่อมเป็นจักรพรรดิตัวเตี้ยผิวดำนั่น จนถึงบัดนี้ ยังนอนแน่นิ่งอยู่กลางแอ่งเลือด ไม่มีใครมาเก็บศพให้
จักรพรรดิผู้สร้างแผ่นดินทำถึงขั้นนี้ของเขา ก็นับว่าโดดเดี่ยวเลิศล้ำจริง ๆ แม้เปิดตำนานประวัติศาสตร์จนหน้าหลุดลุ่ย ก็หาคนที่สองไม่ได้
คนหายไปหมดก็ดีเหลือเกิน!
เก็บของฟรี ๆ ไม่ต้องจ่ายสักเหรียญ
และบัดนี้ ก็มีคู่ไร้หน้าไร้ตาหนึ่งคู่ จับมือกันเดินทางมาเก็บกวาดของถูก
หันตามองไปดู ช่างเป็นราชันป่าเถื่อนกับเสวียนหลิงจื่อนั่นเอง ร่างแยกรับหน้าที่ชมการต่อสู้ ส่วนร่างหลักลอบกลับมางัดสมบัติ เป็นหอหลวงแห่งราชวงศ์สวรรค์เช่นนี้ ขุดค้นได้แน่นอนว่ามีของมีค่าบ้าง