เด็กสาวที่เคยเป็นพนักงานเสิร์ฟในบาร์เมื่อหลายปีก่อน จะมาปรากฏตัวที่ฟิตเนสคลับแห่งนี้ได้อย่างไร? มาออกกำลังกาย? หรือว่าย้ายมาทำงานที่นี่?
ดูจากการแต่งกายแล้ว ฐานะไม่ธรรมดา เธอคงไม่ได้เลื่อนขั้นเป็นผู้จัดการแผนกใหญ่หรอกนะ?
ให้ตายเถอะ! ชะตากรรมของเธอจะโหดร้ายขนาดนั้นเลยหรือไงนะ ที่ต้องมาทำงานใต้บังคับบัญชาของพ่อของลูก?
ถ้าผู้ชายคนนี้รู้ว่าเธอแอบให้กำเนิดลูกของเขา จะมีเรื่องยุ่งยากตามมาไหมนะ?
เขาจะมาแย่งลูกเธอไปไหม?
แต่พอคิดอีกที ผู้ชายคนนี้เคยเป็นแค่พนักงานเสิร์ฟในบาร์ คงจะมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงมานับไม่ถ้วน คงจะจำเธอไม่ได้หรอก
“ขอโทษค่ะ ฉันผิดเอง” เล่งซีเยว่รีบขอโทษอย่างลวก ๆ แล้วรีบวิ่งไปหาหัวหน้างานฝ่ายการแสดงทางน้ำทันที
กงซินอี้จ้องมองแผ่นหลังของหญิงสาว ดวงตาคมเข้มขึ้นเล็กน้อย “เอานางล่ะ”
น้ำเสียงเรียบเฉยไร้อารมณ์
“อะไรนะครับ?” เฉินหยูผู้ช่วยรู้สึกไม่เข้าใจ
“เรียกนางมานั่งเป็นเพื่อนดื่ม!” กงซินอี้เหลือบตามองเฉินหยูอย่างเยือกเย็น
“ผมจะไปจัดการทันทีครับ” ในที่สุดเฉินหยูก็เข้าใจความหมายของเจ้านาย รู้สึกสงสารเด็กสาวคนนั้นขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ใครใช้ให้เธอเดินไม่ระวังตาล่ะ กล้าไปทำให้ผู้มีอำนาจสูงสุดของกลุ่มบริษัทกงซื่อไม่พอใจได้ เธอก็ได้แต่ภาวนาให้ตนเองโชคดีแล้วกัน
ห้องทำงานของหัวหน้างาน
“ฉันชื่อหวังลี่ เป็นผู้จัดการฝ่ายบุคคลที่นี่ เธอเรียกฉันว่าพี่หวังก็ได้” หัวหน้างานแนะนำตัวเองแล้วยื่นใบสมัครงานให้เล่งซีเยว่ “กรอกแบบฟอร์มนี้ให้เรียบร้อยแล้วก็ไปทำงานได้เลย”
เล่งซีเยว่กำปากกาไว้แน่น ไม่กล้าเขียนอะไรลงไปซักที สอบถามอย่างกระวนกระวาย “หนูต้องทำงานอะไรคะ? ถ้าพี่ไม่บอกให้ชัดเจน หนู...หนูรู้สึกไม่สบายใจ”
“ไปที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำของคลับ แสดงเป็นนางเงือก” หวังลี่หยิบรูปถ่ายนางเงือกออกมา ชี้ไปที่หญิงสาวหางปลาในรูป “นางชื่อซาซา เป็นดาวเด่นของที่นี่ แต่เพราะว่านางชอบวางท่าเป็นนางพญา ทำให้เจ้านายใหญ่ของเราโกรธ จึงเสียโอกาสในการแสดงคืนนี้ไป”
เสียโอกาสในการแสดงคืนนี้? หมายความว่าเธอ เล่งซีเยว่ คนนี้ ที่มาที่นี่ แค่เป็นตัวสำรองชั่วคราวให้ดาวเด่นคนนี้?
พอเจ้านายใหญ่หายโกรธ ดาวเด่นก็กลับมาขึ้นเวทีได้อีก แล้วเธอล่ะ? จะต้องออกไปหางานใหม่อีกรอบงั้นหรือ?
หวังลี่ตบไหล่เล่งซีเยว่ ผายปากแดงสดขึ้นเล็กน้อย “รู้ไหมว่าใครเป็นคนเช่าเหมาทั้งคลับในคืนนี้? กงซินอี้ ผู้มีอำนาจสูงสุดของกลุ่มบริษัทกงซื่อ ซาซาดาวเด่นของเรา หมายมั่นปั้นมืออยากเป็นคุณนายใหญ่ของกลุ่มบริษัทกงซื่ออยู่ตลอด น่าเสียดายที่นางพลาดโอกาสนี้ไป”
กงซินอี้? เมื่อเอ่ยถึงชื่อนี้ เล่งซีเยว่รู้สึกคุ้นหูเป็นอย่างมาก ว่ากันว่ากงซินอี้ไม่เพียงแต่อำนาจล้นฟ้า ร่ำรวยเทียบเท่าประเทศ แต่ยังหน้าตาหล่อเหลาเกินมนุษย์ เป็นสุภาพบุรุษในฝันของผู้หญิงทั่วทั้งแผ่นดิน
สี่ปีก่อน เธอเคยมีความฝันอันเพ้อเจ้อ ฝันว่าสักวันหนึ่งตนเองจะได้แต่งงานกับผู้ชายอย่างกงซินอี้
แต่สุดท้ายก็ต้องยอมจำนนต่อความเป็นจริง เลือกที่จะคบหากับโจวเทียน เพียงแต่ไม่คิดว่าโจวเทียนกับหลินเสว่เพื่อนสนิทของเธอ จะหักหลังเธอด้วยกัน
“เอาล่ะ อย่าคิดมากไปเลย ขอแค่เธอแสดงนางเงือกในคืนนี้ได้ดี กงซินอี้พอใจ ฉันก็จะรับเธอไว้ทำงานที่นี่ระยะยาว หาเงินใช้ได้เรื่อย ๆ”
“จริงเหรอคะ?” เล่งซีเยว่ดีใจสุดขีด รีบกรอกแบบฟอร์มให้เรียบร้อยแล้วยื่นให้หวังลี่ทันที
“โอ้! ยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยอีกต่างหาก ไม่ธรรมดานี่” หวังลี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ที่ผ่านมา ผู้หญิงที่ยอมมาทำงานที่คลับ ส่วนใหญ่เป็นเด็กสาวที่มีการศึกษาน้อย
“เป็นเพราะประเทศชาติอบรมสั่งสอนมาอย่างดีค่ะ” เล่งซีเยว่พูดด้วยความซาบซึ้งใจ เธอถูกพ่อแม่ทอดทิ้งมาตั้งแต่เด็ก ทุกอย่างไม่ว่าจะเสื้อผ้าหรือข้าวของ ล้วนได้รับจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า
“เธอตลกดีนี่” หวังลี่โบกมือ “ตามฉันมา”
พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
หวังลี่พาเล่งซีเยว่ตรงไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
ตลอดทาง เล่งซีเยว่จินตนาการไปเรื่อยเปื่อย ถึงท่าทางของตนเองที่สวมชุดนางเงือกลงไปว่ายน้ำในสระ
ถ้าเจ้าตัวเล็กทั้งหกคนที่บ้านได้เห็น พวกมันต้องดีใจสุดขีดแน่นอน พวกมันชอบนางเงือกมาตลอด และแต่ละคนก็เป็นนักว่ายน้ำตัวน้อยที่เก่งกาจอีกด้วย
คิดถึงตรงนี้ เล่งซีเยว่ก็เกิดแผนการหาเงินอันกล้าหาญขึ้นมาอย่างกะทันหัน จะพาเจ้าตัวเล็กทั้งหกคนที่บ้านมาเป็นนางเงือกด้วยได้ไหมนะ? ถ้าได้แบบนั้น ในหนึ่งคืน แม่ลูกทั้งเจ็ดคนก็จะได้เงินถึงสามพันห้าร้อย
กำลังวางแผนอย่างมีความสุข เฉินหยูก็เดินมาที่นี่ กระซิบอะไรบางอย่างกับหวังลี่
“ซีเยว่...” หวังลี่เรียกพลางยิ้มจนตาหยี “เรายังไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อน...”