“คำถามข้อที่ห้า ขอถามแขกรับเชิญชายว่า เคยทำเรื่องแปลกประหลาดอะไรบ้างไหม?”
ซ่งเยี่ยนหลินเขียนคำว่า “ไม่เคย” ลงบนกระดานคำตอบอย่างสงบนิ่ง
แต่พอถึงเวลายกกระดานให้ดู เขากลับพบว่าอวิ๋นชิงเขียนคำว่า “เคย” ตัวใหญ่เอาไว้
ซ่งเยี่ยนหลิน: ???
【ฮ่า ๆ ๆ สีหน้าคุณซ่งนั่น เห็นชัดเลยว่าเขาคิดจริง ๆ ว่าตัวเองไม่เคยทำอะไรแปลกประหลาด】
【จู่ ๆ ก็นึกได้ว่าตอนแรกซูซูเคยบอกว่า แฟนหนุ่มจู่ ๆ ก็อยากขัดเกลาจิตใจ เปิดบทสวดอยู่ตลอด แบบนี้นับว่าแปลกไหม?】
【คงไม่นับมั้ง? ซูซูเองก็เปิดฟังด้วย น่าจะไม่คิดว่ามันแปลกมากหรอก?】
ระหว่างที่ทุกคนกำลังถกเถียงกัน ทีมงานก็เอ่ยถามแทนผู้ชมอย่างรู้ใจว่า “ซูซูช่วยเล่าให้ละเอียดหน่อยได้ไหมครับ?”
อวิ๋นชิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบช้าและแฝงความขุ่นเคืองเต็มเปี่ยม “ตอนที่ฉันต้องลดน้ำหนัก กินได้แต่อาหารควบคุมแคลอรี เขากลับกินอย่างเอร็ดอร่อยเป็นพิเศษ เอากับข้าวทุกอย่างมาวางตรงหน้าฉัน ให้ฉันนั่งมอง แล้วยังบรรยายอย่างละเอียดว่าอาหารพวกนั้นอร่อยแค่ไหน แถมยังใจดีถามอีกว่าอยากกินไหม!”
【เกินไปแล้ว! คุณซ่ง!】
【อุปสรรคบนเส้นทางลดน้ำหนักชัด ๆ!】
【ซูซูรักษาหุ่นดีขนาดนี้ได้ไม่ง่ายเลยนะ ต้องมีความอดทนแค่ไหนถึงจะต้านทานสิ่งล่อใจได้!】
ซ่งเยี่ยนหลินเอ่ยอย่างไม่รีบร้อนว่า “งั้นคุณก็ยังอยากให้ผู้จัดการคอยควบคุมอยู่มากกว่าสินะ?”
อวิ๋นชิงเงียบไป
เซวียม่านม่านซึ่งเป็นนักแสดงหญิงเหมือนกันอดพูดไม่ได้ว่า “คุณซ่ง ซูซูต้องรักษารูปร่างนะคะ ถ้าอ้วนขึ้นนิดเดียว เวลาออกกล้องก็จะดูอ้วนมาก ผู้จัดการทำไปก็เพราะหวังดีกับเธอค่ะ”