หลังพักฟื้นอยู่ระยะหนึ่ง ร่างกายของเหยียนเฉินก็แทบจะหายดีแล้ว คุณนายเหยียนจึงให้เขาย้ายออกไป
ไม่ใช่ว่าคุณนายเหยียนอยากไล่เขาไป
แต่เหยียนเฉินเริ่มเข้ามารับช่วงดูแลกิจการของบริษัททั้งหมดแล้ว และให้เหยียนหมิงเซวียนกลับมาพักฟื้น
คุณนายเหยียนคิดว่าร่างกายของเขาเพิ่งหายดี ยังต้องพักผ่อนอีกมาก หากยังอยู่ที่บ้าน พอกลับจากทำงานทั้งวันก็ยังต้องรับมือกับคนที่เพิ่มเข้ามาอีกสามคนในบ้าน คงเหนื่อยเกินไป
แม้ตอนนี้ลู่เหมี่ยวเหมี่ยวจะเป็นลูกสาวบุญธรรมของเธอแล้ว แต่ก็ยังคอยหาโอกาสแตะเนื้อต้องตัวเหยียนเฉินอยู่เรื่อย
ส่วนคุณปู่กับเหยียนซิว คนหนึ่งอาศัยฐานะที่เป็นปู่ของเหยียนเฉินคอยใช้อำนาจกดดัน อีกคนทำทีเป็นคนอ่อนโยนพูดจาดี แต่คำพูดกลับแฝงคมมีด
ทั้งที่ลู่เหมี่ยวเหมี่ยวเป็นคนที่เธอตั้งใจเก็บไว้ในบ้านเองแท้ ๆ
คุณปู่กับเหยียนซิวเพิ่งกลับจากต่างประเทศ แถมต่อหน้าคนอื่นยังทำท่าราวกับสำนึกผิดแล้ว และจะไม่แย่งชิงอะไรกับเหยียนเฉินอีก เธอจึงไม่สะดวกจะไล่พวกเขาออกไปตรง ๆ
เหยียนซิวยังพอพูดกันได้ แต่คุณปู่เป็นถึงพ่อของเหยียนหมิงเซวียน และเป็นปู่ของเหยียนเฉิน
จะปล่อยให้คนอื่นคิดว่าคนตระกูลเหยียนเห็นแก่ทรัพย์สมบัติจนตัดขาดญาติพี่น้องไม่ได้
ให้เหยียนเฉินย้ายออกไปอยู่เงียบ ๆ ดีกว่า
พอดีจะได้ดูด้วยว่าพอลู่เหมี่ยวเหมี่ยวเข้าใกล้เหยียนเฉินไม่ได้แล้ว เธอจะร้อนใจจนเผยพิรุธอะไรออกมาหรือเปล่า
ที่จริงทั้งสามคนนั้นยังไม่ถึงกับสร้างปัญหาให้เหยียนเฉินมากนัก แต่คุณนายเหยียนยืนกราน ทั้งยังเป็นห่วงเขาจนออกนอกหน้า เขาจึงได้แต่ทำตามใจเธอและย้ายออกไป