ฉากแรกของวันนี้เป็นฉากที่องค์หญิงอวิ๋นหลานกลั่นแกล้งฉีลั่ว
ระหว่างที่อวิ๋นชิงกับกู้เจ๋อจือกำลังเตรียมตัว หนิงเหมิงก็เตรียมตัวอยู่ไม่ไกลเช่นกัน
เพราะวันนี้มีฉากของเธอกับฉีลั่ววัยเยาว์อยู่ด้วย เพียงแต่เป็นฉากที่ถ่ายค่อนข้างท้าย
ตอนต้นเรื่อง ฉีลั่วกลายเป็นตัวประกันไปแล้ว
เวินหลินหลางที่หนิงเหมิงรับบทเป็นรักแรกในความทรงจำ มีบทไม่มากนัก ส่วนใหญ่ปรากฏอยู่ในความทรงจำของฉีลั่ว
ทั้งสองเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก สนิทสนมไร้เดียงสา ทว่าความรักอันบริสุทธิ์งดงามกลับพังทลายลงเมื่อฉีลั่วต้องไปเป็นตัวประกัน
ชีวิตของฉีลั่วในแคว้นสู่ยากลำบาก เขามักหวนคิดถึงเวินหลินหลาง นึกถึงเพื่อนรักในวัยเยาว์ และสิ่งที่เขาโหยหาไม่ใช่เพียงนาง แต่ยังรวมถึงช่วงเวลาแสนสุขในวัยเยาว์ที่ไร้กังวลด้วย
เนื่องจากนักแสดงที่รับบทฉีลั่ววัยเยาว์เป็นคนละคนกัน เมื่อนับดูแล้ว หนิงเหมิงกับกู้เจ๋อจือจึงมีฉากเข้าคู่กันจริง ๆ เพียงฉากเดียว
ตอนที่ฉีลั่วกลับแคว้นฉู่ในภายหลัง เวินหลินหลางซึ่งร่างกายไม่แข็งแรงมาตั้งแต่เด็กก็ป่วยหนักจนใกล้สิ้นใจ ฉีลั่วไปพบนางเป็นครั้งสุดท้าย
เวินหลินหลางจากไปพร้อมรอยยิ้ม ฉีลั่วจุมพิตนางแผ่วเบาด้วยความโศกเศร้า ก่อนจะกล่าวลาความทรงจำอันงดงามในวัยเยาว์ที่เขาเก็บไว้ในใจอย่างสิ้นเชิง
ตอนนี้หนิงเหมิงกำลังเกาศีรษะ สีหน้ากลัดกลุ้ม ท่าทางใหญ่โตจนถึงขั้นที่อวิ๋นชิงอยากทำเป็นไม่เห็นก็ยังยาก
อวิ๋นชิงอดเหลือบมองเธอไม่ได้ กู้เจ๋อจือที่กำลังอ่านบทอยู่ก็หันไปมองทางนั้นตาม
หนิงเหมิงสังเกตเห็นสายตาของเขา จึงกะพริบตาปริบ ๆ แล้วพูดว่า “อาจารย์กู้ ฉันรบกวนคุณหรือเปล่าคะ? ขอโทษนะคะ ฉันไม่เคยมีความรักมาก่อน เลยจับอารมณ์ของเวินหลินหลางเวลาต้องเผชิญหน้ากับฉีลั่วไม่ค่อยถูก”