ช่างเถอะ ไม่สนแล้ว!
เธอกอดเหยียนเฉินแล้วถูไถอยู่กับเขา รู้สึกเพียงว่าเหยียนเฉินดีเหลือเกิน
เธอคิดว่า ต่อให้สุดท้ายจะไม่ได้รางวัลจากระบบ เธอก็คงไม่เสียดายแล้ว
เหยียนเฉินยื่นมือมาบีบเอวเธอเบา ๆ “อย่าซน วันนี้ยังมีธุระสำคัญ”
“ธุระอะไรเหรอ?”
*
อวิ๋นชิงยืนอยู่หน้าสำนักงานกิจการพลเรือน ในมือถือสมุดทะเบียนสีแดงเล่มใหม่เอี่ยม เธอยังตั้งสติไม่ค่อยได้
“นี่คือธุระสำคัญที่คุณพูดถึงเหรอ?”
เหยียนเฉินดูอารมณ์ดีไม่น้อย เขาดึงมือเธอมากุมไว้ สอดนิ้วประสานกันแน่น “นี่ไม่ใช่ธุระสำคัญหรือไง?”
อวิ๋นชิง: ……จะว่าไม่สำคัญก็ไม่ได้หรอก แค่กะทันหันไปหน่อย
เหยียนเฉินบีบนิ้วเธอเบา ๆ พลางเอ่ยว่า “จดทะเบียนกันก่อน เรื่องอื่นค่อยจัดการทีหลัง”
【โฮสต์ เขากลัวคุณหนีไป เลยรีบใส่กุญแจมือไว้ก่อน】
อวิ๋นชิงตอบอย่างไม่สบอารมณ์ว่า 【พูดเป็นไหมเนี่ย กุญแจมืออะไรกัน คุณแพ้ความโรแมนติกหรือไง?】
ระบบคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเปลี่ยนคำพูด 【พอจดทะเบียนแล้วพวกคุณก็เป็นสามีภรรยากัน คุณเป็นของเขาคนเดียว ถ้าอยากหนี ก็ต้องข้ามศพเขาไปก่อน!】
อวิ๋นชิง: ……
【ไม่โรแมนติกเหรอ?】
【หุบปากไปเลย!】
ระบบดูตื่นเต้นมาก มันไม่ได้หุบปาก แถมยังคาดเดาต่อว่า 【ต่อไปเหยียนเฉินจะพาคุณไปเลือกแหวนกับชุดแต่งงานหรือเปล่า? ตอนกลางคืนก็ทานมื้อค่ำใต้แสงเทียน แล้วขอแต่งงานแสนโรแมนติกสักรอบ】
แต่ผลกลับกลายเป็นว่า เหยียนเฉินพาอวิ๋นชิงไปกินก๋วยเตี๋ยวหอยขม!
เหยียนเฉินดูออกนานแล้วว่าเธออยากกิน ก่อนหน้านี้เขาก็เคยชวนไปกิน แต่อวิ๋นชิงกลัวว่าภาพลักษณ์จะพัง จึงได้แต่ข่มใจปฏิเสธ
ตอนนี้เธอเองก็ลังเลอยู่บ้าง ภาพลักษณ์ของเธอยังพังไม่ได้หรอกนะ!