ซ่งเยี่ยนหลินไม่ได้โต้เถียงกับเธอเรื่องนี้ เพียงดึงเธอลุกขึ้นแล้วถามว่า “ตอนนี้ไปจดทะเบียนสมรสกันได้หรือยัง?”
อวิ๋นชิงจับมือเขาไว้ “เดี๋ยวก่อน ขอฉันทำใจสักหน่อย ฉันตื่นเต้นนิดหน่อย”
ซ่งเยี่ยนหลินหัวเราะเบา ๆ “ตื่นเต้นอะไร? ลองคิดดูสิ แต่งงานแล้วก็ไม่ได้ต่างจากตอนนี้สักเท่าไรหรอก”
อวิ๋นชิงลองคิดดูแล้ว ก็เหมือนจะจริงอย่างที่เขาว่า
เธอกัดฟันแน่น พยักหน้าด้วยสีหน้าราวกับพร้อมตาย “ไปกันเถอะ!”
【อ๊ากกกกก พวกเขาจะไปจดทะเบียนกันจริง ๆ แล้วเหรอ?】
【คุณซ่งจอมหลอกลวง ซูซูยัยเด็กโง่ แต่งงานกับไม่แต่งงานมันต่างกันมากนะ!】
【ถึงซูซูกับคุณซ่งจะหวานกันมาก แต่พอคิดว่าพวกเขากำลังจะแต่งงาน จู่ ๆ ฉันก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่า ถ้าซูซูแต่งเข้าตระกูลเศรษฐีแล้วจะถูกเอาเปรียบไหม?】
【ไม่ได้การ! ฉันต้องไปโหวตให้พวกเขา ต้องถามให้แน่ใจว่าคุณซ่งเตรียมพร้อมจริง ๆ หรือยัง พ่อแม่เขาจะคัดค้านไหม?】
กองเชียร์จับคู่เป็นห่วงจนแทบกินไม่ได้นอนไม่หลับ ไม่สนแล้วว่าจะถูกลงโทษหรือไม่ ต่างพากันไปโหวตให้อวิ๋นชิงกับซ่งเยี่ยนหลิน
อวิ๋นชิงยังไม่รู้เลยว่าความหุนหันพลันแล่นของตัวเองครั้งนี้ นอกจากจะทำให้เธอได้แต่งงานออกไปแล้ว ยังทำให้เธอถูกผู้ชมโหวตออกไปด้วย
จู่ ๆ ต้องไปจดทะเบียนสมรส เธออดประหม่าไม่ได้ จึงเลือกดูเรื่องชาวบ้านต่อเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
หลังจากเฟ่ยเซียวฟังคำพูดของหลีเมิ่งจือจบ ในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ เธอถึงอยากเลิกกับเขา
เห็นชัดว่าเธอมองซูอวิ๋นชิงกับซ่งเยี่ยนหลินรักใคร่หวานชื่นกัน แล้วเกิดรู้สึกไม่สมดุลในใจขึ้นมา
เขาขมวดคิ้ว “เมิ่งจือ ใจเย็นหน่อย บนโลกนี้จะมีความรักร้อนแรงที่ยิ่งใหญ่ถึงขั้นอยู่เหนือความเป็นความตายมากมายขนาดนั้นได้ยังไง?”