ซ่งเยี่ยนหลินทำตัวสบาย ๆ แบบนี้ เพราะคิดว่าคนดูไม่ได้โง่เง่า มาถึงตอนนี้คงดูออกกันหมดแล้ว
แต่เมื่อเห็นท่าทีร้อนใจของอวิ๋นชิงที่พยายามกู้สถานการณ์กลับคืนมา ก็เห็นได้ชัดว่าเธอจะไม่ยอมแพ้จนกว่าจะถูกโหวตให้ออกจากรายการ
ซ่งเยี่ยนหลินจึงได้แต่ให้ความร่วมมือ เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง สีหน้าเผยความไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังย่อตัวลงตรงหน้าเธอ แล้วพูดเสียงเย็นว่า “ขึ้นมา”
อวิ๋นชิงทำหน้าสำนึกผิดเต็มที่ ท่าทางไม่กล้าพูดอะไรสักคำ เธอมองแผ่นหลังของเขาอย่างลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ โน้มตัวพาดขึ้นไป แล้วพูดเสียงเบาว่า “ลำบากคุณซ่งแล้วค่ะ”
เธอวางมือทั้งสองข้างบนไหล่ของซ่งเยี่ยนหลิน พยายามรักษาระยะห่างจากเขา ร่างกายแข็งทื่อราวกับก้อนหิน
ซ่งเยี่ยนหลิน: หึ...แสดงได้เหมือนจริง ๆ!
ถ้าฉันไม่ได้เป็นคนที่เธอถอดเสื้อผ้าเมื่อคืนนี้ ฉันก็คงเกือบเชื่อไปแล้ว
“ทำแบบนี้ฉันจะแบกยากขึ้น แถมยังทำเธอตกได้ง่ายด้วย”
พอได้ยินเช่นนั้น สีหน้าอวิ๋นชิงก็ทั้งตื่นตระหนกทั้งกระอักกระอ่วน เธอแสดงให้เห็นอย่างสมจริงว่า “ไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ตรงไหน” ก่อนจะยอมผ่อนคลายลงในที่สุด ไม่เกร็งตัวตรงทื่ออีกต่อไป แขนทั้งสองข้างลองโอบรอบคอเขาอย่างหลวม ๆ
【ฉันเริ่มงงแล้วนะ ตกลงสองคนนี้เป็นแฟนกันหรือเปล่า? ซูอวิ๋นชิงดูเหมือนไม่ชินกับการใกล้ชิดกับคุณซ่งจริง ๆ เลย!】
【แสดงแน่นอน แสดงชัวร์!】
【ถ้าเป็นการแสดงจริง ๆ ซูอวิ๋นชิงก็เก่งเกินไปแล้วนะ ดูแค่ฉากนี้ฉันยังรู้สึกเลยว่าพวกเขาไม่ค่อยสนิทกัน】
【เพื่อนรัก อย่าโดนหลอกสิ ลองคิดถึงตอนที่พวกเขาทายคำเมื่อกี้ดู! เข้าขากันขนาดนั้น】