“ตอนอยู่เมืองฝาน ก่อนหน้านี้ ตอนกำลังหนีเอาชีวิตรอดน่ะ”
“ตอนนั้นเธอคิดจะทำอะไรนะ?”
บนหน้าจอแผงควบคุมกลาง ใบหน้าสะสวยของหลี่เสียแข็งค้างไป
จากนั้นหน้าจอก็เริ่มกะพริบอย่างรุนแรง
พอชื่อชื้อได้ยินประโยคนั้น ก็สนใจขึ้นมาทันที
มันยกกีบไขว้กอดอก แล้วล้วงมันฝรั่งลูกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า
สีหน้าราวกับรู้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้
ตอนนั้นที่มันทิ้งยันต์เหลืองแผ่นนั้นไว้ ก็เพื่อป้องกันแผนนี้ของหลี่เสียโดยเฉพาะ
และก็ได้ใช้จริง ๆ
เสียงของหลี่เสียมีเสียงซ่าของกระแสไฟฟ้าปะปนอยู่
เธอลนลานจนเสียขวัญ แต่ยังพยายามแก้ตัวเฮือกสุดท้าย
“นายท่าน......นายท่าน......คุณ......พูดอะไรอยู่คะ”
“ฉัน......ฉันแค่เห็นว่าคุณบาดเจ็บหนักเกินไป”
“เลยเข้าไปช่วยตรวจดูเท่านั้นเอง......”
“ตรวจดู?”
ชื่อชื้อยัดมันฝรั่งเข้าปากแล้วกินคำเดียวหมด
น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
“เธออยากตรวจว่าเขาตายสนิทหรือยัง จะได้เปลี่ยนร่างใหม่ใช่ไหม?”
“หลี่เสีย แม่งเอ๊ย เธอนี่มันอัจฉริยะจริง ๆ”
“โกหกได้ห่วยขนาดนี้ แล้วเป็นพนักงานขายดีเด่นได้ยังไง?”
พอได้ยินชื่อชื้อพูด หลี่เสียก็กลัวจนตัวแข็ง
รีบปฏิเสธทันที
“ไม่! ไม่ใช่นะคะ! ท่านชื่อชื้อเข้าใจผิดแล้ว!”
“ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริง ๆ! ฉัน......”
เฉินโม่ไม่ได้พูดอะไร
ตาขวาจ้องใบหน้าหวาดกลัวของหลี่เสียบนหน้าจอ
แววตาเย็นชา จิตสังหารค่อย ๆ แผ่ขึ้นมา
เขาหันไปมองชื่อชื้อ
“เจอสถานการณ์แบบนี้ ควรทำยังไง?”
ชื่อชื้อเข้าใจทันที
เรื่องนี้ฉันถนัดเลย!
มันลุกขึ้นนั่ง พลังประหลาดสีดำอมเทาไหลทะลักออกมา