เหวินจือหยวน สวี่เมิงเหยา ซูม่าน์ และเจียงหว่าน์เดินมายืนกลางสนามหญ้า
แขกรับเชิญชายทั้งสี่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม ห่างออกไปราวห้าเมตร
หลินเย่ยืนอยู่ซ้ายสุด สองมือล้วงกระเป๋ากางเกง สีหน้าเรียบเฉย มองไม่ออกว่ากำลังคิดอะไร
โจวจื่อหยางยืนอยู่ข้างเขา สีหน้าเต็มไปด้วยความอยากลอง แถมยังกะพริบตาให้สาว ๆ ฝั่งตรงข้ามอีกด้วย
เสิ่นอี้เชินกับลู่เจ๋อยืนอยู่ทางขวา ทั้งคู่ยิ้มมองไปทางนั้น
“ขอให้แขกรับเชิญหญิงคิดเลือกในใจให้เรียบร้อย” เสียงของผู้กำกับหวังดังขึ้น “ฉันจะนับถอยหลังสามครั้ง พอนับถึงหนึ่ง ให้เดินไปยืนตรงหน้าแขกรับเชิญชายที่อยากจับคู่ด้วยพร้อมกัน เข้าใจไหม”
เหล่าสาว ๆ พยักหน้า
“เอาล่ะ สาม~”
การนับถอยหลังเริ่มต้นขึ้น
หลินเย่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม สายตากวาดผ่านผู้หญิงทั้งสี่คน
ซูม่าน์ดูประหม่าเป็นที่สุด นิ้วมือกำชายเสื้อแน่น สายตาเหลือบไปทางลู่เจ๋อเป็นระยะ คำตอบเขียนอยู่บนหน้าเต็ม ๆ
เจียงหว่าน์ดูสงบนิ่ง ราวกับเลือกใครก็ได้
สวี่เมิงเหยายืนอยู่ตรงนั้น สายตาลอยไปมา แต่หลินเย่สังเกตเห็นว่าเธอเหลือบมาทางเขาหลายครั้ง
หลินเย่ “……”
อย่าบอกนะ
เขารู้สึกถึงลางร้าย
สุดท้าย สายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่เหวินจือหยวน
หญิงสาวยืนอยู่ขวาสุด สีหน้าสงบนิ่ง สายตาเรียบเฉยมองไปข้างหน้า ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
แสงแดดส่องลงบนตัวเธอ เสื้อยืดสีฟ้าอ่อนขับให้ผิวดูขาวเป็นพิเศษ ผมหางม้าที่มัดไว้ทำให้เธอดูสดใสและสะอาดตา