ในห้องส่วนตัว อาหารถูกทยอยยกขึ้นโต๊ะ ทุกคนกินไปคุยเล่นกันไป
โจวจื่อหยางยังคงหยิบเรื่องที่หลินเย่อุ้มเหวินจือหยวนมาล้อเล่น แถมยังแซวเป็นระยะ บรรยากาศบนโต๊ะอาหารจึงครึกครื้นสนุกสนาน
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ก็ไหลผ่านหน้าจอไม่หยุด เต็มไปด้วยคนที่กำลังฟินกับปฏิสัมพันธ์ของทั้งคู่
ขณะที่ทุกคนกำลังกินกันอย่างเอร็ดอร่อย ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกเคาะเบา ๆ
พนักงานทีมงานรายการคนหนึ่งผลักประตูเข้ามา สีหน้าดูลำบากใจเล็กน้อย
“เอ่อ ทุกคนอาจต้องรีบกินหน่อยนะครับ พวกเราต้องรีบกลับบ้านหัวใจสั่น”
มือของหลินเย่ที่กำลังคีบอาหารชะงัก เขาเงยหน้ามองพนักงานคนนั้นแล้วพูดอย่างไม่ค่อยพอใจว่า “ยังไงกัน เล่นแบบเด็ก ๆ ขนาดตอนกลางคืนยังมีเวลาอยู่บ้านอีกเหรอ”
โจวจื่อหยางพยักหน้าคล้อยตาม “ใช่ เพิ่งกี่โมงเอง เร็วเกินไปแล้วมั้ง”
พนักงานรีบโบกมือแล้วอธิบายว่า
“ไม่ใช่ครับคุณชายหลิน ตอนนี้ข้างล่างมีคนทั่วไปมาล้อมกันเต็มไปหมด หลายคนดูไลฟ์แล้วรู้ว่าพวกเราถ่ายทำอยู่ที่นี่ แฟนคลับแถวนี้เลยพากันมาหมดครับ”
“ผู้กำกับหวังให้ผมมาบอกทุกคนว่าพยายามกลับกันเร็วหน่อยครับ จะได้ไม่มีกลุ่มคนมารวมตัวกันมากขึ้นจนควบคุมสถานการณ์ไม่ได้”
ซูม่าน์เบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ “พวกเราดังขนาดนั้นแล้วเหรอ?”
หลินเย่ได้ยินพนักงานพูดจบก็หันไปมองเหวินจือหยวนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ในใจก็พอจะรู้คำตอบแล้ว
คงเป็นตอนเดินเข้าร้านนั่นแหละ ดาราดังคนนี้ถูกจำได้เข้าให้แล้ว ดารานี่ช่างยุ่งยากจริง ๆ