ในห้องเช่าหลังเล็ก
ความอึดอัดราวกับน้ำขึ้นทะเล บีบรัดหลินเย่ไว้แน่นจนแทบหายใจไม่ออก
หัวใจเต้นรัวจนปวดแปลบไปทั้งอก เบื้องหน้าคือเพดานสีหม่นเหลือง จอคอมพิวเตอร์ยังสว่างอยู่กับรายงานที่ทำไม่เสร็จ กล่องอาหารสั่งกองอยู่มุมโต๊ะเย็นชืดไปแล้ว
ติดดึกต่อกันมาสามคืนแล้ว
ในฐานะเด็กกำพร้าไร้บิดามารดา หลินเย่ไม่มีที่พึ่งในมหานครแห่งนี้ ทำได้แต่สุดชีวิตเพื่องาน ไม่กล้าพัก ไม่กล้าป่วย เงินเดือนนิดหย่อนหักค่าเช่าแล้วแทบไม่พอกิน ทั้งชีวิตวิ่งวุ่นเพื่อเอาตัวรอดมาตลอด
ยังไม่ทันได้กินมื้อดี ๆ สักมื้อ ไม่เคยได้สัมผัสชีวิตแบบไม่ต้องไปทำงาน ไม่เคยรู้สึกถึงความเอ็นดูและความอบอุ่นจากใครเลยสักครั้ง
วินาทีสุดท้ายก่อนสติมืดลง ความคิดสุดท้ายในใจหลินเย่มีแค่เรื่องเดียว: เหนื่อยเหลือเกิน ถ้ามีชาติหน้า ขอไม่เกิดเป็นวัวควายแบกของสังคมอีกเลย
……
"คุณหนู...ไม่สิ ท่านยังหนุ่ม ท่านทายาทครับ? ท่านทายาท ตื่นแล้วหรือยังครับ?"
เสียงอ่อนโยนเกรงใจดังขึ้นข้างหู
หลินเย่ลืมตาขึ้นทันที
สิ่งที่เข้ามาในสายตาไม่ใช่ห้องเช่าแคบ ๆ แต่เป็นห้องนอนกว้างใหญ่เกินจริง เพดานสูงโปร่ง หน้าต่างกระจกเต็มผนังโบกม่านผ้าบางเบา แดดส่องลงมานุ่มนวล อากาศหอมอ่อน ๆ ด้วยกลิ่นไม้
ที่นอนนุ่มเกินจำเป็นรองรับร่างของหลินเย่ สัมผัสแปลกใหม่และหรูหรา
หลินเย่หันหัวมองแบบงง ๆ เห็นชายวัยกลางคนในสูทรับรูปยืนอยู่ข้างเตียง ท่าทางสุขุม แววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
สถานที่แปลกตา คนแปลกหน้า ความรู้สึกจากร่างกายที่ไม่คุ้นเคย
ความทรงจำมหาศาลที่ไม่ใช่ของเขาไหลบ่าเข้าสู่สมองในพริบตา
หลินเย่ อายุ 23 ปี ทายาทคนเดียวของกลุ่มบริษัทหลิน พ่อแม่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุตอนเขายังเด็ก เติบโตมากับปู่มาตลอด
ตระกูลหลิน ตระกูลมั่งคั่งระดับแนวหน้าของประเทศ ธุรกิจกินอาณาบริเวณตั้งแต่อสังหาริมทรัพย์ เทคโนโลยี จนถึงการเงิน ทรัพย์สินระดับล้านล้าน คฤหาสน์ตรงหน้านี้เป็นเพียงหนึ่งในบ้านอีกนับไม่ถ้วนของตระกูลหลิน
เจ้าของร่างเดิมโตมากินดีอยู่ดี ของมีคนต้องมาให้ครบ แต่นิสัยแทบไม่กล้าเข้าสังคม กลัวการพบปะผู้คน เกือบไม่เคยออกจากบ้านเองด้วยตัวเอง แถมแทบไม่เคยใกล้ชิดผู้หญิง ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวอยู่ในประตูบานเดียวมาทั้งชีวิต
รับข้อมูลเหล่านี้เข้าไป หลินเย่สมองว่างเปล่าไปครึ่งนาทีเต็ม
ความทรงจำของชาติที่แล้วกับการทำงานล่วงเวลาไม่รู้จบ การเบียดรถไฟใต้ดิน การกัดฟันขมิบปากเลี้ยงชีพ พันกันอยู่กับชีวิตทายาทมหาศาลหมื่นล้านตรงหน้านี้
นานมากแล้ว เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้นมองฝ่ามือตัวเอง ข้อนิ้วสมส่วน ผิวขาวเนียน ไม่มีรอยกล้ามเนื้อหนา ๆ จากการพิมพ์คีย์บอร์ดมานับปี
ไม่ใช่ความฝัน
เขาไม่ต้องเป็นวัวควายแบกของอีกต่อไปแล้วจริง ๆ
ไม่ต้องวิ่งไล่รถเวลาเชิงเกีย ไม่ต้องเจอะเจอะหัวหน้าเจ้าปัญหา ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าเช่า ไม่ต้องเหนื่อยเหลือเกินแค่เอาตัวรอดแบบหยุดหายใจ
มีเงิน มีปู่ ได้ทุกอย่างที่คนธรรมดาแม้ตลอดชีวิตก็ไม่มีวันได้มา
ความดีใจท่วมอก มุมปากหลินเย่ยกขึ้นเองโดยไม่ยอมรับคำสั่ง
อะไรต่อสู้ อะไรเลือกเส้นทางยาก ไปอยู่ที่อื่นเถอะ ชาติที่แล้วลำบากพอแล้ว รอบนี้ถึงตาเขาได้มันสมัยบ้างแล้ว ตามสถานการณ์ตอนนี้ ขอแค่ไม่บ้าบิ่นไปลงทุนกิจการของตัวเอง เงินนี้ใช้ไม่หมดจนวันตาย
หลินเย่คิดไปยิ่งคิดยิ่งชอบใจ เสียงของพ่อบ้านข้าง ๆ ก็ดังขึ้นต่อ
"ท่านทายาทรู้สึกยังไงบ้างครับ เมื่อวานอารมณ์ไม่ค่อยดี เช้านี้ยังเป็นลมล้มลงไปหน้าโต๊ะอาหารอีก ท่านผู้เฒ่าเป็นห่วงมาก" พ่อบ้านเฉินพูดเบา ๆ
หลินเย่กดความตื่นเต้นในใจ พยายามปรับตัวให้เข้ากับร่างนี้ เจ้าของร่างเดิมเป็นคนเย็นชาและพูดน้อย เขาไม่ควรทำตัวแปลกไปจนเกินไป
"ไม่เป็นไร ปู่ตามหาผมหรือครับ?"
"ใช่ครับ ท่านผู้เฒ่ารอท่านอยู่ที่ห้องรับชั้นล่าง บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยกับท่าน"
หลินเย่พยักหน้า ดึงผ้าห่มออกแล้วลงจากเตียง ตู้เสื้อผ้าวางชุดสูทตัดเฉพาะไว้เต็มไปหมด เขาหยิบชุดลำลองเรียบ ๆ สวมลงไปแล้วเดินตามพ่อบ้านเฉินไปยังห้องรับ
ในห้องรับอันยิ่งใหญ่ ชายชราจิตใจแจ่มใสนั่งอยู่บนโซฟา คนนั้นคือผู้นำตระกูลหลิน หลินเจิ้นซาน
เมื่อเห็นหลินเย่เดินมา หลินเจิ้นซานเงยหน้าขึ้น ใบหน้าจริงจัง แต่แฝงความหวังไว้ในนั้น
"เย่ มานั่ง"
หลินเย่นั่งลงตามคำบอก ในใจนึกเดาว่าคุณปู่จะจัดการอะไรให้ ให้หุ้นส่วน? หรือให้เกาะสักเกาะ? ไม่ว่าจะให้ไร รับไว้ก็จบ
ยังไม่ทันคิดอะไรต่อ หลินเจิ้นซานก็เปิดปากทันที
"ฉันจัดการเรื่องนี้ให้แล้ว อาทิตย์หน้า ไปร่วมรายการเรียลลิตี้หาคู่แบบถ่ายทอดสดสักรายการ"
รอยยิ้มบนหน้าหลินเย่แข็งค้างทันที
???
เขาสงสัยว่าตัวเองฟังผิด
"ปู่ครับ ปู่พูดว่าไรนะครับ? รายการหาคู่?"
"ถูกต้อง ตอนนี้เป็นรายการที่กระแสแรงที่สุด 《บ้านหัวใจสั่น》 ถ่ายทอดสดทั้งเน็ต ผู้กำกับเป็นลูกน้องเพื่อนเก่าของฉัน โควตาจัดการให้เรียบร้อยแล้ว"
น้ำเสียงของหลินเจิ้นซานเรียบเฉย เหมือนจัดการให้เขาออกไปเดินเล่นแถวบ้านสักรอบ
"นายหมกอยู่แต่ในบ้าน ไม่ค่อยมีทักษะเข้าสังคม เกือบไม่คบกับคนนอก เดินไปครัวกินข้าวเช้ายังเป็นลม ร่างกายก็อ่อนแอจนน่าใจหาย วันนี้จัดได้พอดี ใช้รายการนี้ฝึกนิสัยนายสักหน่อย ให้ร่างกายได้ออกไปสูดอากาศบ้าง"
หลินเย่มึนตึ้บ
ฝึกเข้าสังคม?
เขาเกิดใหม่มาเพื่อนั่งเพลิน ๆ สนุกกับชีวิตมหาเศรษฐีอย่างเดียว ไม่ได้อยากโผล่หน้าโผล่ตาให้ใครเห็น แล้วยังจะให้ไปออกรายการหาคู่อีก นี่มันเรื่องอะไรกัน!
"ปู่ครับ ผมไม่ไป"
หลินเย่ปฏิเสธทันควัน
"รายการแบบนั้นต้องถ่ายทอดสดยาว ๆ ยังต้องแสร้งมีปฏิกิริยากับคนอื่นตลอด น่าเบื่อจะแย่"
"ฉันรู้ว่านายไม่ชอบบรรยากาศอึกทึก" หลินเจิ้นซานคาดเดาไว้แล้วว่าเขาจะขัดขืน จึงพูดช้า ๆ
"หนึ่ง มันฝึกทักษะเข้าสังคมของนาย สอง ภาพลักษณ์ทายาทตระกูลหลินของนายก็ถึงเวลาเปลี่ยนแล้ว ไม่งั้นคนที่มองตำแหน่งของนายอยู่มีตั้งเยอะ ใช้รายการนี้โปรโมตให้ดี จะได้ให้คนอื่นเก็บความคิดที่ไม่ควรมีกลับไปด้วย"
"เปลี่ยนเป็นวิธีโปรโมตอื่นไม่ได้หรอกหรือครับ"
"ไม่มีตัวเลือกที่ดีกว่านี้แล้ว" ท่านผู้เฒ่าตอบแบบไม่รับการต่อรอง
"โควตาปฏิเสธไม่ได้ ตัวนายต้องไปถึงตัว ไม่ต้องปิดบังตัวตน เดินหน้าตรงไปตรงมาในฐานะทายาทตระกูลหลินไปเลย ทีมงานปล่อยข่าวล่อหลอกออกไปแล้ว"
เปิดตัวตนเป่ง ๆ ไปออกรายการหาคู่
หลินเย่รู้สึกเหมือนมีคนเอาค้อนทุบหัวกลาง ๆ
คนอื่นเกิดใหม่เป็นทายาทตระกูลมั่งคั่ง รับช่วงดูแลกิจการ เที่ยวรอบโลก สบาย ๆ รื่นรมย์
มาถึงเขา เกิดใหม่มายังไม่ทันได้สนุกกับชีวิตดี ๆ สักสองสามวัน ถูกลากไปออกรายการหาคู่ซะแล้ว?
ชาติที่แล้วตาแดงก่ำทำงานทั้งคืน เกิดใหม่ก็ยังต้องถูกบังคับไปออกทีวีเหมือนเดิม?
ฟ้าจะหวังให้ชีวิตเละถึงเพียงไหนกันเนี่ย!
"ต้องไปจริง ๆ หรอครับ?" หลินเย่ยังไม่ยอมแพ้ พยายามดิ้นรนอีกครั้ง
หลินเจิ้นซานเหลือบมองเขาเฉย ๆ "เรื่องนี้ไม่มีการต่อรอง เตรียมตัวดี ๆ อาทิตย์หน้าทีมงานจะส่งคนมารับที่คฤหาสน์"
พูดถึงขั้นนี้ ไม่เหลือทางหวนกลับแล้ว
หลินเย่เงียบไป ออกจากห้องรับกลับมาที่ห้องนอน ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟานุ่ม ๆ ด้วยสีหน้าไร้ชีวิตชีวา
ชีวิตตระกูลมั่งคั่งที่ฝันถึง เพิ่งเริ่มได้ก็ถูกกดพักซะแล้ว
เขานึกภาพรายการหาคู่ขึ้นมา: เหล่าแขกรับเชิญต่างหาทางสร้างบรรยากาศหวานชื่นให้กันและกัน ป้อนความปั่นหัวใจเข้าไปเต็มที่ กล้องเปิดถ่าย 24 ชั่วโมงไม่มีปิด จับตาทุกคนเป็นปี่เป็นขา
หลินเย่ถอนหายใจยาว แล้วรีบปรับอารมณ์ใหม่
ขัดขืนไม่ได้ก็ปล่อย ๆ ไปตามเรื่อง
ถือซะว่าถูกบังคับให้ไปทำงานชั่วคราวหนึ่งพัก ชาติที่แล้วก็ทำงานมาตั้งกี่ปีแล้ว
รายการถ่ายกี่วันก็อดทนกี่วัน โผล่ไปเฉย ๆ ทั้งรายการ วางตัวสุภาพ ไม่เดินหน้าจีบใครเด็ดขาด พอจบรายการเมื่อไหร่ เก็บของย้ายออกทันที
คบหาสมรถ? ไม่เอาดีกว่า
ยังไม่ทันได้เพลิดเพลินกับบทชีวิตรอบสองเลย จะไปยอมให้ใครมากำหนดทางเดินแทนได้ยังไง
……
ขณะเดียวกัน ในโลกออนไลน์ บัญชีโซเชียลของรายการ 《บ้านหัวใจสั่น》 ได้อัปเดตภาพเงาพรีวิวของแขกรับเชิญรอบใหม่
【ประกาศแขกรับเชิญตัวจี๊ด! ทายาทตระกูลมั่งคั่งระดับแนวหน้าเข้าร่วมรายการ 《บ้านหัวใจสั่น》!】
ข่าวออกมาปุบบ กระแสระเบิดขึ้นบนหน้าเทรนด์ทันที
#บ้านหัวใจสั่นมีทายาทตระกูลมั่งคั่งมาแล้ว#
แฮชแท็กพุ่งขึ้นสุด ๆ ส่วนคอมเมนต์แตกเป็นจุลจันทร์
"ทายาทมหาเศรษฐีมาออกรายการหาคู่? กลัวว่าจะมาเที่ยวเล่นในวงการบันเทิงซักพักแล้วกลับก็เท่านั้นมั้ง?"
"อีกแล้ว เด็กมีตังค์ข้ามสายมาอวดกระแส น่าจะโชว์ท่าทางเย็นชาขี้เหงาหน้ากล้อง สคริปต์ก็จัดไว้ให้หมดแล้ว"
"นั่งรอดูหนังสนุก ๆ แหละ จะดูว่าทายาทตระกูลหลินคนนี้จะสร้างคลื่นลมอะไรได้"
"อย่าคาดหวังมาก เด็กมีตังค์ส่วนใหญ่ทำตัวยโสมาก ออกทีวีก็แค่จะเล่นกับอารมณ์ตัวเอง"
คำด่าทับ คำเยาะเย้ยท่วมท้น กำลังเฝ้ารอหลินเย่ที่กำลังจะก้าวเข้าสู่บ้านหัวใจสั่นอย่างเงียบ ๆ
หลินเย่เองไม่รู้อะไรเลย
เขามองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าแจ่มใส ในใจมีความหวังโสด ๆ ข้อเดียว
ขอให้วัน ๆ ในรายการหาคู่แบบนี้ราบรื่นหน่อย ภารกิจน้อยหน่อย ไม่มีใครเดินมาชวนคุยจะดีมาก ให้เขาได้อยู่เฉย ๆ กินข้าวแบบสบายหัว แล้วฝืนทนจนจบรายการเร็ว ๆ นี้เถอะ